۱۲ فروردین روز جمهوری اسلامی ایران مبارک باد.

 ۱۲ فروردین یکی از روزهای تاریخی و مهم ایران اسلامی است، در این روز با رای اکثریت قاطع مردم، نظام سیاسی کشور پس از ۲۵۰۰ سال از نظام سلطنتی به نظام جمهوری اسلامی وحکومت مردمی تغییر یافت.

در ۱۲فروردین ۱۳۵۸ ثمره مبارزات ضد سلطنتی و طاغوتی و شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی ملت ایران به بار نشست و نظام جمهوری اسلامی ایران استقرار یافت.

در این روز ملت ایران با رای ۹۸/۲ درصدی خود ساختار سیاسی ، اجتماعی ایران را تغییر داد و جمهوری اسلامی مستقر شد. به همین سبب این روز مبارک از آن پس روز «جمهوری اسلامی» نام گرفت.

پس از آنکه قرنها تئوری جدایی دین از سیاست و نظامهای حکومتی لائیک بردنیا سیطره داشت و قوانین شرعی و الهی امری خصوصی در زندگی مردم تعبیر می شد، در ۱۲فرودین سال ۵۸ نظامی متولد شد که این نظریه‌ها را در قرن بیستم باطل کرد و حکومت اسلامی را براساس موازین و آموزه‌های دینی به منصه ظهور و عمل رساند.

جمهوری اسلامی شکل نوینی از نظامهای حکومتی است که تلاش می کند با الهام از قوانین و تعالیم نجات بخش اسلام الگوی زندگی جدیدی درعرصه اجتماعی و سیاسی بشر امروزی ارائه دهد تا بر اساس آن نیازهای مادی و معنوی انسان توئمان فراهم شود.

از نظام جمهوری به «حکومت مردم بر مردم» تعبیر می شود و «جمهوریت» در نظام حکومتی نشان دهنده نقش مردم در تشکیل و استمرار آن است به طوری که مردم با حضوردر صحنه‌های مختلف علاوه بر مشارکت در تعیین سرنوشت خویش خواسته‌های خود را از حکومت مطالبه می‌کنند.

معنی لغوی «جمهوریت» یعنی حکومت برخواسته از مردم و یا همان دمکراسی گرچه مورد اتفاق اغلب تحلیلگران، سیاستمداران و حاکمان سیاسی است، اما نظام‌های حکومتی در معنی اصطلاحی این واژه دچار اختلاف نظرهستند و از آن برداشتهای متفاوتی دارند.

در زمان تعیین نظام سیاسی کشور پس از سرنگونی نظام طاغوت شاهنشاهی «جمهوری دمکراتیک»، «جمهوری»، «حکومت اسلامی» و … از جمله نظامهای بود که مطرح شد، ولی امام راحل از همان ابتدا تاکید فراوانی بر استقرار نظام حکومتی جمهوری اسلامی داشتند، به طوری که برجمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه یک کلمه بیشتر تاکید کردند.

این تاکید نیز بر اساس خواست مردم در دوران مبارزات ضد ستم شاهی بود که در شعار آنها موج می زد و مردم در همه تظاهرات‌ها یکپارچه استقلال آزادی و جمهوری اسلامی را فریاد می‌کشیدند.
بر این اساس اصل جمهوریت و اسلامیت اصل جدا ناپذیردر نظام حکومتی ایران است که برای تثبیت، استمرار و تداوم آن شهیدان زیادی تقدیم شده است.

 «آزادی» از دیگرشعارها و خواسته‌های ملت ایران در ایام انقلاب بود که با استقرار جمهوری اسلامی شکل عملی به خود گرفت و قشرهای مختلف با حضور در تمام صحنه‌ها آزادانه به خواسته‌های خود جامه عمل پوشانده و در تعیین سرنوشت خود مشارکت می‌کنند.

گرچه لغت آزادی نیزهمانند دیگر واژه‌ها، امروزه مظلوم واقع شده و در نظام سلطه مصادره می‌شود و با نام آزادی حقوق خیلی‌ها تضییع می‌گردد، ولی این واژه در اسلام معنای متعالی دارد. بر این اساس مردم طبق قانون برای تعالی و کمال خود از حق انتخاب و آزادی بیان برخوردار است وکسی نمی تواند این حق را از مردم سلب کند. در این مکتب سلب آزادی و حق انتخاب از خود نیز نوعی ظلم به خویش است.

«استقلال» بعد دیگری از نظام جمهوری اسلامی ایران است که با استقرار آن ملت ایران از وابستگی به شرق و غرب رهایی یافت و در عرصه بین الملل با حفظ اصول به دفاع از حقوق خویش پرداخت.

استقرار نظام جمهوری اسلامی در ایران و سرنگونی نظام سلطنتی پهلوی علاوه بر اینکه تحولات داخلی به دنبال داشت، تغییراتی در نظام بین الملل، به ویژه در خاورمیانه ایجاد کرد تغییراتی که با اهداف استعمارگران همسو و سازگار نبود و دشمنی آنان را علیه ملت ایران برانگیخت.

از این رو حفظ استقلال هزینه‌هایی در برداشته و دشمنان این مرزوبوم با طراحی توطئه‌های مختلف از جمله جنگ تحمیلی، ترور شخیصت‌های سیاسی، تحریم قتصادی و… و درنهایت ایجاد موانع و دشمنی در دست یابی به فناوری صلح آمیزهسته‌ای سعی در خدشه دار کردن استقلال ملت هوشیار ایران عزیز دارد.

ملت ایران در آغاز دهه چهارم استقرار «استقلال ، آزادی و جمهوری اسلامی» با تجدید پیمان با آرمانهای امام خمینی (ره) معمارکبیر انقلاب اسلامی و شهیدان به خون خفته خود بار دیگر بر حفظ این آرزشها پای می‌فشارد و روز «جمهوری اسلامی» را به عنوان یکی از ماندنی ترین روزهای تاریخی این سرزمین گرامی می‌دارد.

حدیثی درباره مبعث پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم از زبان معصومین علیهم السلام

امام على عليه‏ السلام : أرسَلَهُ عَلى حِينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ و طُولِ هَجعَةٍ مِنَ الاُمَمِ و اعتِزامٍ مِنَ الفِتَنِ وَ انتِشارٍ مِنَ الاُمُورِ و تَلَظٍّ مِنَ الحُرُوبِ و الدُّنيا كاسِفَةُ النُّورِ ، ظاهِرَةُ الغُرورِ عَلى حِينِ اصفِرارٍ مِن وَرَقِها و إياسٍ مِن ثَمَرِها ؛ ‏

امیر المومنین امام علی عليه ‏السلام درباره بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم فرمودند: خداوند او را در زمانى فرستاد كه روزگارى بود پيامبرى برانگيخته نشده بود ، و مردم در خوابى طولانى به سر مى ‏بردند. و فتنه‏ ها بالا گرفته و كارها پريشان شده بود، و آتش جنگ‏ ها شعله مى‏ كشيد، و دنيا بى فروغ و پر از مكر و فريب گشته، برگ ‏هاى درخت زندگى به زردى گراييده و از به بار نشستن آن قطع اميد شده بود.

هدف از بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم

امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام:فبعث اللّه محمّدا صلّی الله علیه و آله بالحقّ ليخـرج عباده من عبادة الاوثان الى عبادته و من طاعة الشّيطان الى طاعته؛

امیر المومنین امام علی علیه السلام فرمودند: خداوند، محمد صلّی الله علیه و آله و سلم را به حق برانگيخت تا بندگانش را از پرستش بتان به عبادت او درآورد و از پيروى شيطان به فرمان بردارى او سوق دهد. 

امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف درباره بعثت حضرت محمّد صلی الله علیه و آله و سلم میفرمایند.

امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف: إنّ اللّه‏ بعث محمّدا رحمة للعالمين و تمّم به نعمته؛

امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف فرمودند: خداوند محمّد صلی الله علیه و آله و سلم را برانگيخت تا رحمتى براى جهانيان باشد و نعمت خود را تمام كند.

منبع:

[1] نهج البلاغه، خطبه 89.

[2] نهج البلاغه ، خطبه 147.

[3] بحارالانوار ، جلد 53، صفحه 194.

مبعث پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بزرگ ترین روز تاریخ بشر است؛

روز مبعث، بی شک بزرگترین روز تاریخ بشر اسلام است، زیرا هم آن کسی که طرف خطاب خداوند قرار گرفت و مأموریت بر دوش او گذاشته شد یعنی وجود پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بزرگترین انسان تاریخ و عظیم ترین پدیده ی عالم وجود و مظهر اسم اعظم ذات اقدس الهی است، یا به تعبیری خود اسم اعظم الهی وجود مبارک پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و هم از این جهت که آن مأموریتی که بر دوش این انسان بزرگ گذاشته شد یعنی هدایت مردم به سوی نور، برداشتن بارهای سنگین از روی دوش بشر و تمهید یک دنیای مناسب وجود انسان و بقیه ی وظایف لایتناهی بعثت انبیا وظیفه ی بسیار بزرگی بود. یعنی هم مخاطب بزرگترین است، هم وظیفه بزرگترین است. پس، این روز بزرگترین و عزیزترین روز تاریخ است. اگر کسی بخواهد محتوای بعثت را در چار چوب آنچه که با عقول ناقص خودمان برداشت میکنیم، محصور کند، یقینا به مبعث و حقیقت بعثت و حقیقت این رسالت ظلم شده است. نمیشود محتوای بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم را به حدود فهم و دید ناقص ما محدود کرد، ولی اگر بخواهیم در یک جمله، بعثت و محدوده ی بعثت را اگر چه لایتناهی است  تعریف اجمالی بکنیم، باید عرض کنیم که بعثت متعلق به انسان و برای انسان است، انسان هم لایتناهی است و ابعاد عظیمی دارد و محدود در جسم و در ماده و در زندگی چند روزه ی دنیا نیست، فقط محدود در معنویات هم نیست، محدود در یک قطعه ی مشخصی از تاریخ هم نیست. انسان، همیشه و در همه حال انسان است و ابعاد وجودی او، ابعاد لایتناهی و ناشناخته ای است. هنوز هم انسان موجودی ناشناخته است. بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ، برای این انسان و برای سرنوشت این انسان و برای هدایت این انسان است.

سالروز بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بر همه مسلمین جهان مبارک باد

هدف از بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم؛ 

بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در درجه ی اول، دعوت به توحید بود. توحید صرفاً یک نظریه ی فلسفی و فکری نیست، بلکه یک روش زندگی برای انسان هاست، خدا را در زندگی خود حاکم کردن و دست قدرت های گوناگون را از زندگی بشر کوتاه نمودن. کلمه ی «لا اله الا الله» که پیام اصلی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم ما و همه ی پیامبران  گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم است، به معنای این است که در زندگی و در مسیر انسان و در انتخاب روش های زندگی، قدرت های طاغوتی و شیطان ها نباید دخالت کنند و زندگی انسان ها را دستخوش هوس ها و تمایلات خود قرار دهند. اگر توحید با همان معنای واقعی که اسلام آن را تفسیر کرد و همه ی پیامبران گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم، حامل آن پیام بودند، در زندگی جامعه ی مسلمان و بشری تحقق پیدا کند، بشر به سعادت حقیقی و رستگاری دنیوی و اخروی خواهد رسید و دنیای بشر هم آباد خواهد شد، دنیایی در خدمت تکامل و تعالی حقیقی انسان. دنیا در دید اسلام، مقدمه و گذرگاه آخرت است. اسلام دنیا را نفی نمیکند، تمتعات دنیوی را منفور نمی شمارد؛ انسان را با همه ی استعدادها و غرایز در صحنه ی زندگی فعال می طلبد، اما همه ی اینها باید در خدمت تعالی و رفعت روح و بهجت معنوی انسانی قرار گیرد تا زندگی در همین دنیا هم شیرین شود. در چنین دنیایی، ظلم و جهل و درنده خوبی نیست و این کار دشواری است و به مجاهدت احتیاج دارد و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم این جهاد را از روز اول آغاز کرد.

شهادت امام موسی کاظم علیه السلام بر همه شیعیان جهان تسلیت باد

      3 حدیث از امام موسی کاظم                   علیه السلام........

                  سخاوت

1. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ : السَّخِی الْحَسَنُ الْخُلُقِ فِی كنَفِ اللَّهِ لَا یتَخَلَّى اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى یدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَ مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیاً إِلَّا سَخِیاً وَ مَا زَالَ أَبِی یوصِینِی بِالسَّخَاءِ وَ حُسْنِ الْخُلُقِ حَتَّى مَضَى؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند : سخاوتمند نیک‌ رفتار در حفاظت و حمایت خداست، او را وا نگذارد تا به بهشت وارد کند و خداوند پیامبری را مبعوث نکرد جز آنکه سخاوت‌ پیشه بود و همواره پدرم مرا به سخاوت و نیک‌ رفتارى سفارش مى‏ فرمودند تا اینکه در گذشت.

               فحش دادن

2. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ ؛ رَأَى علیه‌السلام رَجُلَینِ یتَسَابَّانِ فَقَالَ: الْبَادِئُ أَظْلَمُ وَ وِزْرُهُ وَ وِزْرُ صَاحِبِهِ عَلَیهِ مَا لَمْ یعْتَدِ الْمَظْلُومُ؛

 امام موسی کاظم علیه‌ السلام دو مرد را دید که به همدیگر دشنام مى‏ دهند. پس فرمودند : شروع‏ کننده، ستمگرتر است و بار گناه خویش و بار گناه دوستش را تا آن زمان که مظلوم تجاوز نکند، بر دوش مى‏ کشد.

           دستاورد دین و دنیا

3. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ ؛ اشْتَدَّتْ مَئُونَةُ الدُّنْیا وَ الدِّینِ فَأَمَّا مَئُونَةُ الدُّنْیا فَإِنَّك لَا تَمُدُّ یدَك إِلَى شَی‏ءٍ مِنْهَا إِلَّا وَجَدْتَ فَاجِراً قَدْ سَبَقَك إِلَیهِ وَ أَمَّا مَئُونَةُ الْآخِرَةِ فَإِنَّك لَا تَجِدُ أَعْوَاناً یعِینُونَك عَلَیهِ؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند : دستاورد دنیا و دین آخرت‏، دشوار شده است. امّا دستاورد دنیا؛ بر چیزى از آن دست دراز نکنى جز آنکه تبهکارى را یابى که در دست‌ درازى بر آن، بر تو پیشى گرفته است و امّا دستاورد دین؛ یارانى را نیابى که تو را در آن کمک کنند.

منبع:

-------------------

[1] بحارالانوار ، جلد۷۵ ، صفحه ۳۲۴.

[2] بحارالانوار ، جلد۷۵ ، صفحه ۳۲۴.

[3] بحارالانوار ، جلد۱۰ ، صفحه ۲۴۶.

سالروز شهادت امام موسی کاظم علیه السلام تسلیت باد

3 حدیث از امام موسی کاظم علیه السلام درباره ( تکبر ، عفو اصلاح ، پرهیز از طمع) .......

                      تکبر

1. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ : مَنْ تَعَظَّمَ فِی نَفْسِهِ لَعَنَتْهُ مَلَائِكةُ السَّمَاءِ وَ مَلَائِكةُ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَكبَّرَ عَلَى إِخْوَانِهِ وَ اسْتَطَالَ عَلَیهِمْ فَقَدْ ضَادَّ اللَّهَ؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند: هر که خود را بزرگ بیند، فرشتگان آسمان‌ها و زمین لعنتش کنند، و هر که بر برادرانش تکبر کند و بزرگى فروشد، با خدا ضدیت کرده است.

               عفو و اصلاح

2. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ: ینَادِی مُنَادٍ یوْمَ الْقِیامَةِ أَلَا مَنْ كانَ لَهُ عَلَى اللَّهِ أَجْرٌ فَلْیقُمْ فَلَا یقُومُ إِلَّا مَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّه‏؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند: روز قیامت ندا دهنده ‏اى ندا سر دهد: هان، هر کس که بر عهده خدا پاداشى دارد بپا خیزد، پس کسى برنخیزد جز آن کس که بخشوده است و اصلاح نموده است، پس پاداش او بر عهده خداست.

               پرهیز از طمع

3. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ: إِیاك وَ الطَّمَعَ وَ عَلَیك بِالْیأْسِ مِمَّا فِی أَیدِی النَّاسِ وَ أَمِتِ الطَّمَعَ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ فَإِنَّ الطَّمَعَ مِفْتَاحٌ لِلذُّلِّ وَ اخْتِلَاسُ الْعَقْلِ وَ اخْتِلَاقُ الْمُرُوَّاتِ وَ تَدْنِیسُ الْعِرْضِ وَ الذَّهَابُ بِالْعِلْم‏ وَ عَلَیك بِالاعْتِصَامِ بِرَبِّك وَ التَّوَكلِ عَلَیهِ وَ جَاهِدْ نَفْسَك لِتَرُدَّهَا عَنْ هَوَاهَا فَإِنَّهُ وَاجِبٌ عَلَیك كجِهَادِ عَدُوِّك‏؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:  از طمع بپرهیز، چشم امید از دست مردم برگیر، طمع از مخلوق را در دل بمیران، که طمع کلید ذلت و رباینده عقل، و فرسایشگر جوانمردی‌هاست، شرف را لکه‏ دار کند، دانش را ببرد. و بر تو باد به پناه بردن به خدا و توکل بر او. با نفس پیکار کن تا از هوس بازش دارى؛ زیرا این پیکار همچون جهاد با دشمن، بر تو واجب است.

منبع:

[1] بحارالانوار، جلد۷۵، صفحه ۳۱۳.

[2] بحارالانوار، جلد۷۵، صفحه ۳۲۴.

[3] بحارالانوار، جلد۷۵، صفحه ۳۱۵.

سالروز شهادت امام موسی کاظم علیه السلام تسلیت باد.......

چند حدیث از امام موسی کاظم علیه السلام.....  

            خصوصیات عاقل

1. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ: إِنَّ الْعَاقِلَ لَا یحَدِّثُ مَنْ یخَافُ تَكذِیبَهُ وَ لَا یسْأَلُ مَنْ یخَافُ مَنْعَهُ وَ لَا یعِدُ مَا لَا یقْدِرُ عَلَیهِ وَ لَا یرْجُو مَا یعَنَّفُ بِرَجَائِهِ وَ لَا یتَقَدَّمُ عَلَى مَا یخَافُ الْعَجْزَ عَنْهُ؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند: عاقل با کسى که می‌ترسد تکذیبش کند، سخن نگوید، و از آن که می‌ترسد دریغ کند، درخواست ننماید، و آنچه را نمی‌تواند، وعده ندهد و امیدى که مایه سرزنش است، طمع‌هاى خام، در دل نپرورد و به کارى که می‌ترسد در آن بماند، اقدام نکند.

                 پاداش نیکی

2. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ: جَرَتْ فِی الْمُؤْمِنِ وَ الْكافِرِ وَ الْبَرِّوَالْفَاجِرِ مَنْ صُنِعَ إِلَیهِ مَعْرُوفٌ فَعَلَیهِ أَنْ یكافِئَ بِهِ وَ لَیسَتِ الْمُكافَأَةُ أَنْ تَصْنَعَ كمَا صَنَعَ حَتَّى ترى فَضْلَك فَإِنْ صَنَعْتَ كمَا صَنَعَ فَلَهُ الْفَضْلُ بِالابْتِدَاء؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند: درباره مؤمن و کافر، نیک و بد، همه جارى است. هر که به او احسانی شود، باید تلافى کند، و تلافى این نیست که همان کنى که او کرده، مگر اینکه مزیت و زیادی خود را نسبت به عمل او ببینی، ولی اگر نیکی تو هم به اندازه نیکی او باشد، او بر تو امتیاز دارد به‌ سبب اینکه او آغاز کننده عمل بوده است.

               دوری از شهوت

3. الإمام مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الکاظم عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ: أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى دَاوُدَ یا دَاوُدُحَذِّرْ وَ أَنْذِرْ أَصْحَابَك عَنْ حُبِّ الشَّهَوَاتِ فَإِنَّ الْمُعَلَّقَةَ قُلُوبُهُمْ بِشَهَوَاتِ الدُّنْیا قُلُوبُهُمْ مَحْجُوبَةٌ عَنِّی‏؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند: خداوند متعال به حضرت داود علیه السلام وحى کرد: ای داود، اصحاب خود را از دلباختگى شهوت‌ها برحذر دار و از عواقب آن بیم ده، چرا که آنها که دل به لذت‌ها بسته‏ اند، قلوبشان از من محجوب و پوشیده است.

منبع:

[1] اصول کافی،‌جلد۱، صفحه۲۰.

[2] بحارالانوار، جلد۷۵، صفحه۳۱۱.

[3] بحارالانوار، جلد۷۵، صفحه ۳۱۳.

حدیث و روایت کسب روزی حلال از امام موسی کاظم علیه السلام

سالروز شهادت امام موسی کاظم علیه السلام بر همه شیعیان جهان تسلیت باد

امام موسی کاظم علیه السلام درباره کسب روزی حلال به موسی بن بکر میفرمایند:

1. امام موسی کاظم علیه السلام : مَنْ طَلَبَ هَذَا الرِّزْقَ مِنْ حِلِّهِ لِیَعُودَ بِهِ عَلَى نَفْسِهِ وَ عِیَالِهِ كَانَ كَالْمُجَاهِدِ فِی سَبِیلِ اللَّه‏؛

امام موسی کاظم علیه السلام میفرمایند : کسی که در پی روزی حلال برود تا از آن، خود و خانواده اش را بهره مند سازد، پاداش او در پیشگاه الهی مانند پاداش رزمنده ای است که در راه خدا جهاد می کند.

توضیح حدیث درباره کسب روزی حلال از امام موسی کاظم علیه السلام : از تشابهی که در این روایت شریف به کار رفته است، یکی اهمیت و دیگری دشواری فراوان کسب روزی حلال فهمیده می شود. همانگونه که اگر جهاد نباشد جامعه اسلامی در خطر نابودی است، اگر کسب روزی حلال نباشد بساط یک زندگی پاک دینی در آستانه برچیدگی است و نیز همانگونه که سخت ترین و پرخطرترین کار، جنگ و نبرد تن به تن در جهاد است به همان میزان، کسب روزی حلال، سخت است و دشوار. بنابراین نباید انتظار داشت که در راه کسب حلال، سختی و مشقت وجود نداشته باشد.

نکته دیکر درباره کسب روزی حلال از امام موسی کاظم علیه السلام این است که؛ عبادتی همتای جهاد در راه خداست و در ثواب و اجر، مانند آن است، از این رو امام موسی کاظم علیه السلام آن را به جهاد در راه خدا تشبیه کرده است.

2. امام موسی کاظم علیه السلام : اِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ لَیبْغِضُ الْعَبْدَ النَوّامَ، اِنَّ اللهَ یبْغِضُ الْعَبْدَ الفارِغَ؛

امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند: خداوند دشمن بنده ای است که زیاد می خوابد و بیکار است.

منبع:

[1] اصول كافی ، ج‏لد 5، صفحه 93. 

[2] وسائل الشیعه، جلد 12، صفحه 38.

روایتی از علی بن حدید درباره دعای بعد از نماز شب در حال سجده از امام موسی کاظم علیه السلام،

 لَک الْمَحْمِدَةُ اِنْ اَطَعْتُک وَلَک الْحُجَّةُ اِنْ عَصَیتُک لا صُنْعَ لی وَلا لِغَیری فی اِحْسان اِلاّ بِک یا کائِنُ قَبْلَ کلِّشَیء وَیا مُکوِّنَ کلِّشَیء اِنَّک عَلی کلِّشَیء قَدیرٌ اَللّـهُمَّ اِنّی اَعُوذُ بِک مِنَ الْعَدیلَةِ عِنْدَ الْمَوْتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَرْجِعِ فِی الْقُبُورِ وَمِنَ النَّدامَةِ یوْمَ الاْزِفَةِ فَاَسْئَلُک اَنْ تُصَلِّی عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَاَنْ و تَجْعَلَ عَیشی عیشَةً نَقِیةً وَمَیتَتی میتَةً سَوِیةً وَمُنْقَلَبی مُنْقَلَباً کریماً غَیرَ مُخْز وَلا فاضِح اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِهِ الاْئِمَّةِ ینابیعِ الْحِکمَةِ وَاُولِی النِّعْمَةِ وَمَعادِنِ الْعِصْمَةِ وَاْعصِمْنی بِهِمْ مِنْ کلِّ سُوء وَلا تَاْخُذْنی عَلی غِرَّة وَلا عَلی غَفْلَة وَلا تَجْعَلْ عَواقِبَ اَعْمالی حَسْرَةً وَارْضَ عَنّی فَاِنَّ مَغْفِرَتَک لِلظّالِمینَ وَاَنـَا مِنَ الظّالِمینَ اَللّـهُمَّ اغْفِرْ لی ما لا یضُرُّک واَعْطِنی ما لا ینْقُصُک فَاِنَّک الْوَسیعُ رَحْمَتُهُ الْبدَیعُ حِکمَتُهُ وَاَعْطِنِی السَّعَةَ وَالدَّعَةَ وَالاْمْنَ وَالصِّحَّةَ وَالْبُخُوعَ وَالْقُنُوعَ وَالشُّکرَ وَالْمُعافاةَ وَالتَّقْوی وَالصَّبْرَ وَالصِّدْقَ عَلَیک وَعَلی اَوْلِیآئِک وَالْیسْرَ وَالشُّکرَ وَاعْمُمْ بِذلِک و رَبِّ اَهْلی وَ وَلَدی وَاِخْوانی فیک وَمَنْ اَحْبَبْتُ وَاَحَبَّنی وَ وَلَدْتُ وَوَلَدَنی مِنَ الْمُسْلِمینَ وَالْمُؤْمِنینَ یا رَبَّ العالمینَ؛

برای تو است ستایش اگر پیرویت کنم و تو حجت و برهان بر من داری اگر نافرمانیت کنم نه کاری از من ساخته است و نه از غیر من در مورد احسان مگر بوسیله تو ای بوده پیش از هر چیز و ای بود کننده هر چیز براستی تو بر هر چیز توانایی خدایا به تو پناه برم از انحراف هنگام مرگ و از بازگشت بد در میان گور و از پشیمانی در روز قیامت پس از تو خواهم که درود فرستی بر محمد و آل محمد و قرار دهی زندگی مرا زندگی پاک و پاکیزه و مرگم را مرگی معتدل و مستقیم و بازگشتم را بازگشتی گرامی که خواری و رسوایی در آن نباشد خدایا درود فرست بر محمد و آلش آن پیشوایانی که سرچشمه های حکمت و ولی نعمت و معادن عصمتند و بوسیله ایشان مرا از هر بدی محافظت فرما و مگیر مرا در حال غرور و نه در حال غفلت و بی خبری و قرار مده پایان کارهایم را حسرت و افسوس و از من راضی شو که راستی آمرزشت مخصوص ستمکاران است و من نیز از ستمکارانم خدایا بیامرز از من آنچه را زیان به تو نزند و عطا کن به من آنچه تو را کم نیاید زیرا  رحمت تو وسیع و فرزانگیت تازه و جدید است و عطا کن به من وسعت و فراخی و امنیت و سلامتی و فروتنی و قناعت و سپاسگزاری و تندرستی و پرهیزکاری و شکیبایی یا و راستی (و درستی) نسبت به تو و نسبت به دوستانت و آسانی و شکر و در اینها که گفتم و با من شریک ساز پروردگار من خانواده و فرزندان و برادران دینی مرا و کسانی را که من دوست دارم یا آنان مرا دوست دارند و فرزندان آینده و پدران گذشته من از مسلمانان و مؤمنین ای پروردگار جهانیان.

داستان فتح خیبر به دست امام علی علیه السلام

دژهای هفتگانه خیبر نام‌های مختلفی داشتند: ناعم، قموص، کتیبه، نسطاة، شق، وطیح و سلالم. 
هنگامی که حضرت علی علیه السلام از سوی پیامبر مأمور شد که دژهای وطیح و سلالم را بگشاید ، زره محکمی بر تن کرد و شمشیر مخصوص خود ذوالفقار را حمایل فرمود. سپس با شهامت به سوی دژ حرکت کرد و پرچم اسلام را که پیامبر به دست او داده بود در نزدیکی خیبر بر زمین نصب فرمود. 
در این لحظه در خیبر باز شد و دلاوران یهود از آن بیرون ریختند. نخست برادر  مرحب  که « حارث » نام داشت جلو آمد. نعره او چنان مهیب بود که سربازانی که پشت سر امام بودند بی اختیار عقب رفتند، ولی امام مانند کوه پا بر جای ماند. لحظه ای نگذشت که جسد حارث به روی خاک افتاد و جان سپرد. 
مرگ برادر، مرحب را سخت غمگین و متأثر کرد. او برای گرفتن انتقام برادر در حالی که زره یمانی بر تن و کلاهی که از سنگ مخصوص تراشیده بود بر سر داشت جلو آمد و به رسم قهرمانان عرب با خواندن اشعاری چنین گفت: 
در و دیوار خیبر گواهی می دهد که من مرحبم؛ قهرمانی کارآزموده و مجهز با سلاح جنگی. اگر روزگار پیروز است من نیز پیروزم. قهرمانانی که در صحنه های جنگ با من روبرو می شوند، با خون خویشتن رنگین می گردند. 
امام علی علیه السلام نیز با خواندن اشعاری خود را چنین معرفی کرد: 
من همان کسی هستم که مادرم مرا حیدر خوانده. مرد دلاور و شیر بیشه ها هستم. بازوان قوی و گردن نیرومند دارم. در میدان نبرد مانند شیر بیشه ها صاحب منظری مهیب هستم . 
رجزهای دو قهرمان پایان یافت. 
صدای ضربات شمشیر و نیزه های دو قهرمان اسلام و یهود، وحشت عجیبی در دل ناظرات پدید آورد. ناگهان شمشیر برنده و کوبنده قهرمان اسلام بر فرق مرحب فرود آمد و سپر و کلاهخود و سنگ و سر را دو نیم ساخت. این ضربت آنچنان سهمگین بود که برخی از دلاوران یهود که پشت سر مرحب ایستاده بودند پا به فرار نهاده، به دژ پناهنده شدند. 
علی علیه السلام یهودیان فراری را تا در حصار تعقیب کرد. در این کشمکش یک نفر از جنگجویان یهود با شمشیر بر سر علی زد و سپر از دست وی افتاد. علی علیه السلام فورا به سوی در دژ گردید و آنرا از جای خود کند و تا پایان کارزار به جای سپر به کار برد. 
پس از آنکه آن را بر زمین افکند، هشت نفر از نیرومندترین سربازان اسلام سعی کردند آن در را از این رو به آن رو کنند ولی نتوانستند. در حصار از سنگ و طول آن دو متر و پهنای آن یک متر بود. 
اما ماجرای کندن در خیبر را چنین نقل می کند: 

من در خیبر را از جا کندم و به جای سپر از آن استفاده کردم. پس از پایان نبرد آن را به عنوان پل به روی خندقی که یهودیان کنده بودند قرار دادم. سپس آن را میان خندق پرتاب کردم. 
مردی پرسید:«سنگینی اش چقدر بود؟!» 
گفتم:«به اندازه سنگینی سپر خودم. من آن در را با نیروی بشری از جا نکندم، بلکه در پرتو نیروی خداداد، و با ایمانی راسخ به روز بازپسین چنین کردم.» 

منابع: 
۱_فروغ ابدیت، ج 2، ص 251 تا 253 
۲_ بحارالانوار، ج 39، ص 10 تا 15

۳_ طرائف - عمده٬ ترجمه المنجد، ج 1، ص 324