روایتی از علی بن حدید درباره دعای بعد از نماز شب در حال سجده از امام موسی کاظم علیه السلام،  لَک الْمَحْمِدَةُ اِنْ اَطَعْتُک وَلَک الْحُجَّةُ اِنْ عَصَیتُک لا صُنْعَ لی وَلا لِغَیری فی اِحْسان اِلاّ بِک یا کائِنُ قَبْلَ کلِّشَیء وَیا مُکوِّنَ کلِّشَیء اِنَّک عَلی کلِّشَیء قَدیرٌ اَللّـهُمَّ اِنّی اَعُوذُ بِک مِنَ الْعَدیلَةِ عِنْدَ الْمَوْتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَرْجِعِ فِی الْقُبُورِ وَمِنَ النَّدامَةِ یوْمَ الاْزِفَةِ فَاَسْئَلُک اَنْ تُصَلِّی عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَاَنْ و تَجْعَلَ عَیشی عیشَةً نَقِیةً وَمَیتَتی میتَةً سَوِیةً وَمُنْقَلَبی مُنْقَلَباً کریماً غَیرَ مُخْز وَلا فاضِح اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِهِ الاْئِمَّةِ ینابیعِ الْحِکمَةِ وَاُولِی النِّعْمَةِ وَمَعادِنِ الْعِصْمَةِ وَاْعصِمْنی بِهِمْ مِنْ کلِّ سُوء وَلا تَاْخُذْنی عَلی غِرَّة وَلا عَلی غَفْلَة وَلا تَجْعَلْ عَواقِبَ اَعْمالی حَسْرَةً وَارْضَ عَنّی فَاِنَّ مَغْفِرَتَک لِلظّالِمینَ وَاَنـَا مِنَ الظّالِمینَ اَللّـهُمَّ اغْفِرْ لی ما لا یضُرُّک واَعْطِنی ما لا ینْقُصُک فَاِنَّک الْوَسیعُ رَحْمَتُهُ الْبدَیعُ حِکمَتُهُ وَاَعْطِنِی السَّعَةَ وَالدَّعَةَ وَالاْمْنَ وَالصِّحَّةَ وَالْبُخُوعَ وَالْقُنُوعَ وَالشُّکرَ وَالْمُعافاةَ وَالتَّقْوی وَالصَّبْرَ وَالصِّدْقَ عَلَیک وَعَلی اَوْلِیآئِک وَالْیسْرَ وَالشُّکرَ وَاعْمُمْ بِذلِک و رَبِّ اَهْلی وَ وَلَدی وَاِخْوانی فیک وَمَنْ اَحْبَبْتُ وَاَحَبَّنی وَ وَلَدْتُ وَوَلَدَنی مِنَ الْمُسْلِمینَ وَالْمُؤْمِنینَ یا رَبَّ العالمینَ؛ برای تو است ستایش اگر پیرویت کنم و تو حجت و برهان بر من داری اگر نافرمانیت کنم نه کاری از من ساخته است و نه از غیر من در مورد احسان مگر بوسیله تو ای بوده پیش از هر چیز و ای بود کننده هر چیز براستی تو بر هر چیز توانایی خدایا به تو پناه برم از انحراف هنگام مرگ و از بازگشت بد در میان گور و از پشیمانی در روز قیامت پس از تو خواهم که درود فرستی بر محمد و آل محمد و قرار دهی زندگی مرا زندگی پاک و پاکیزه و مرگم را مرگی معتدل و مستقیم و بازگشتم را بازگشتی گرامی که خواری و رسوایی در آن نباشد خدایا درود فرست بر محمد و آلش آن پیشوایانی که سرچشمه های حکمت و ولی نعمت و معادن عصمتند و بوسیله ایشان مرا از هر بدی محافظت فرما و مگیر مرا در حال غرور و نه در حال غفلت و بی خبری و قرار مده پایان کارهایم را حسرت و افسوس و از من راضی شو که راستی آمرزشت مخصوص ستمکاران است و من نیز از ستمکارانم خدایا بیامرز از من آنچه را زیان به تو نزند و عطا کن به من آنچه تو را کم نیاید زیرا  رحمت تو وسیع و فرزانگیت تازه و جدید است و عطا کن به من وسعت و فراخی و امنیت و سلامتی و فروتنی و قناعت و سپاسگزاری و تندرستی و پرهیزکاری و شکیبایی یا و راستی (و درستی) نسبت به تو و نسبت به دوستانت و آسانی و شکر و در اینها که گفتم و با من شریک ساز پروردگار من خانواده و فرزندان و برادران دینی مرا و کسانی را که من دوست دارم یا آنان مرا دوست دارند و فرزندان آینده و پدران گذشته من از مسلمانان و مؤمنین ای پروردگار جهانیان.