تو را آورده ام اینجا که مهمان خودم باشی، شب آخر روی زلف پریشان خودم باشی، من از تاریکی شب های این ویرانه میترسم، تو را آورده ام خورشید تابان خودم باشی.
امام رضا علیه السلام: چون ماه محرم می رسید کسی پدرم علیه السلام را خندان نمی دید، غم اندوه بر چیره بود تا آنکه ده روز می گذشت، روز دهم روز سوگواری و اندوه و گریه او بود.
