امام صادق عليه السلام: إنّ مِن التَّواضُعِ أن يَرضى الرّجُلُ بِالمَجلِسِ دُونَ المَجلِسِ، و أن يُسَلِّمَ على مَن يَلقى، و أن يَترُكَ المِراءَ و إن كانَ مُحِقّا، و لا يُحِبَّ أن يُحمَدَ علَى ال
امام حسين عليه السلام: هر كه خدا را چنان كه حق عبادت اوست عبادت كند، خداوند برتر از آرزوها و بيشتر از حدّ كفايتش به او عطا فرمايد.(ميزان الحكمه جلد7 صفحه 29)
امام رضا عليه السلام: مؤمن، كسى است كه هر گاه خشمگین شود، خشمش او را از جادّه حق بيرون نمیبرد و هر گاه خشنود شود ، خشنودىاش[از كسى]، او را به باطل نمىكشانَد و چون قدرت پيدا كند،
امام صادق علیه السلام: إنّ مِن أكبَرِ السِّحرِ النَّميمَةَ؛ يُفَرَّقُ بها بَينَ المُتَحابَّينِ، و يُجلَبُ العَداوَةُ علَى المُتَصافِيَينِ، و يُسفَكُ بها الدِّماءُ، و يُهدَمُ بها ال
امام صادق عليه السلام: سه هنگام است كه در آنها، دعا از درگاه خداوند متعال، محجوب نمى مانَد: در پسِ نماز واجب و هنگام بارش باران، و هنگام پديدار شدن نشانه اى از اعجاز خداوند در زمين
امیرالمومنین امام على عليه السلام : الدُّنيا لا تَصفو لِشارِبٍ ، ولا تَفی لِصاحِبٍ: امام علی علیه السلام فرمودند : دنيا براى هيچ نوشنده اى زلال نمى شود و به هيچ يارى وفا نمى كند.
