شعری درباره آغاز بهار
بهار است در آن کوش که خوشدل باشی / که بسـی گـل بـدمــد باز و تـو در گـل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش / کـه تو خـود دانـی اگـر زیـرک و عاقـل باشی
و إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحيمٌ : و اگر بخواهید که نعمتهای خدا را شماره کنید هرگز نتوانید، که خدا در حق بندگان بسیار آمرزنده و مهربان
در میان مومنان مردانی هستند که بر سر عهدی که با خدا بستند صادقانه ایستادن، بعضی پیمان خود را به آخر بردند و در راه او شربت شهادت نوشیدند و بعضی دیگر در انتظارند و هرگز تغییر و تبدیلی در عهد پیمان خود
