ولادت با سعادت امام علی علیه السلام را به شما عزیزان تبریک میگوییم

همراهی با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و ازدواج با حضرت زهرا سلام الله علیها

امام علی علیه السلام پیوسته ملازم رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بود تا آن حضرت (ص) از مکه به مدینه هجرت فرمود: و از افتخارات دیگر حضرت علی (ع) این است که در شب هجرت که کفار، خانه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را محاصره کرده و در پی قتل امام علی علیه السلام در بسترشان بودند، با شجاعت کامل و برای خنثی سازی این توطئه پلید، به جای ایشان در بستر خوابید و زمینه هجرت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم را فراهم ساخت و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نیز به سلامت از خانه بیرون آمد و رهسپار مدینه گردید. امام علی علیه السلام پس از هجرت، در مدینه هم ملازم پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بود و در هیچ امری با امام علی علیه السلام مخالفت نکرد. جانبازی و فداکاری در میدان جهاد و حضور شجاعانه و مؤثر در ۲۶ غزوه از ۲۷ غزوه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، جز جنگ تبوک که آن حضرت (ص) او را در مدینه به جای خود نشانده بود و سریه‌های مختلف و همچنین ضبط و کتابت وحی (قرآن مجید) به عنوان یکی از کاتبان وحی و حافظان قرآن و تنظیم بسیاری از اسناد تاریخی و سیاسی و نوشتن نامه‌های تبلیغی و دعوتی، از جمله فضایل و کار‌های حساس و پر ارج امام علی علیه السلام در این دوران به شمار می‌رود. در همین دوران، رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم یگانه دختر محبوب خود حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها را هم به امام علی علیه السلام تزویج فرمود. یکی از افتخارات ویژه امام علی علیه السلام انتخاب وی از سوی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به عنوان برادر خویش در جریان پیمان مؤاخات (پیمان اخوت و برادری مسلمانان) پس از هجرت به مدینه است که به ایشان فرمودند: تو برادر من در این جهان و سرای دیگر هستی. به خدایی که مرا به حق برانگیخته است. تو را به برادری خود انتخاب می‌کنم، اخوتی که دامنه آن، هر دو جهان را فرا گیرد.

ولادت امام علی علیه السلام و روز پدر را به شما عزیزان تبریک عرض می نماییم

اولین مرد مسلمان و یار پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم

از فضایل ویژه امام علی علیه السلام، سبقت ایشان در کار‌های خیر است که آن بزرگوار، نخستین فرد ایمان آورنده به پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم می‌باشد. پس از نخستین وحی الهی و بعثت حضرت محمد بن عبدالله (ص) در غار حرا، وقتی که آن حضرت (ص) از غار حرا رهسپار شهر و خانه خود شد، شرح حال را فرمود: و امام علی علیه السلام به آن حضرت ایمان آورد و مجری طرح‌ها و یار همراه و دلسوز پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در دعوت و مأموریت الهی ایشان بود. پس از سه سال دعوت مخفیانه ایشان به اسلام نیز سر انجام پیک وحی فرا رسید و فرمان دعوت همگانی داده شد و باز در مجلس ضیافتی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم برای آشنا کردن و دعوت خویشاوندان نزدیک خود به دین اسلام ترتیب داد، از حاضران سؤال فرمود که: چه کسی از شما مرا در این راه کمک می‌کند تا برادر و وصی و نماینده من در میان شما باشد؟ فقط امام علی علیه السلام تنها کسی بود که از جای خود بلند شد و پاسخ داد: ای پیامبر خدا، من تو را در این راه یاری می‌کنم، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بعد از سه بار تکرار سؤال و شنیدن همان جواب، فرمود: ای خویشاوندان و بستگان من، بدانید که علی علیه السلام برادر و وصی و خلیفه پس از من در میان شماست.

ولادت امام علی علیه السلام بر همه شیعیان  تبریک عرض مینماییم

دوران کودکی مولود کعبه

امام على علیه السلام از نظر تربیت ‏خانوادگى فوقالعاده بالا و چشمگیر بود. هر چند پدر گرامی ایشان ابوطالب (یکی از ۱۰ فرزند عبدالمطلب) نیز از بزرگان و رئیس قبائل مکه، رئیس قبیله بنی هاشم، متصدى امور کعبه و یکی از شخصیت‌های نقش آفرین صدر اسلام بود و در میان مردم موقعیت بى نظیرى داشت. ابوطالب (ع) پس از وفات عبدالمطلب، سرپرستی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم را بر عهده گرفت و پس از بعثت و آغاز رسالت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، قوی‌ترین حامى و یاور آن امام علی علیه السلام در برابر دشمنان و بداندیشان محسوب می‌شد و سراسر وجودش، سرشار از بخشش، مهربانی و فداکاری در راه آیین توحیدی بود و در راه هدف مقدس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم که همان گسترش آیین یکتاپرستی بود، با تمام وجود جانبازی و فداکاری کرد و گفت: تا جان دارم، از محمد صلی الله علیه و آله و سلم دفاع می‌کنم. مادر ارجمندش فاطمه زهرا سلام علیها هم از زنان پاکدامن و اسوه حقیقت و ایمان به شمار مى ‏آمد و نخستین زن از زنان عالم می‌باشند که پس از حضرت خدیجه کبرى سلام الله علیها به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ایمان آورد. از آنجا که خداوند متعال می‌خواست ایشان به کمالات بیشتری نائل آید، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم وی را از بدو تولد، تحت تربیت غیر مستقیم خود قرار داد. پس از چند سال و در سن شش سالگی امام علی علیه السلام، بر اثر قحطی و خشکسالی عجیبی که در مکه اتفاق افتاد، ابوطالب پدر گرامی امام علی علیه السلام و عموی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، با تأمین هزینه سنگین زندگی چند فرزند روبرو شد و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم با مشورت عموی خود عباس توافق کردند که هر یک از آنان فرزندی از فرزندان ابوطالب را نزد خود ببرند تا گشایشی در کار ابوطالب باشد. بر این اساس حضرت ابوالفضل علیه السلام، امام جعفر صادق علیه السلام  را و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم هم علی علیه السلام  را به خانه خود بردند و از آن پس حضرت علی علیه السلام از خانه پدر به خانه پسر عموی خود یعنی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم  منتقل و به طور کامل در کنار ایشان و تحت سرپرستی و پرورش مستقیم آن حضرت (ص) درآمد و آن چنان با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم  همراه بود که حتی هر گاه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم از شهر خارج می‌شد یا به کوه و بیابان هم می‌رفت، او را همراه خود می‌برد.

میلاد با سعادت امیرالمومنین امام علی علیه السلام بر همه شیعیان امام علی مبارک باد

ولادت امام علی علیه السلام در درون خانه کعبه

ولادت امام علی علیه السلام به شکل عجیب و بی سابقه ‏اى، در درون خانه کعبه به وقوع پیوست. رخداد و معجزه بس عظیمی که هرگز در تاریخ بشریت سابقه نداشته و بعد از آن نیز تکرار نشده است. فاطمه سلام الله علیها به هنگام درد زایمان راه مسجدالحرام را در پیش گرفت و خود را به دیوار کعبه نزدیک ساخت و گفت: خداوندا به تو و پیامبران و کتاب‌هایی که از طرف تو نازل شده اند و نیز به سخن جدم ابراهیم، سازنده این خانه ایمان راسخ دارم. پروردگارا،  به پاس احترام کسی که این خانه را ساخت و به حق کودکی که در رحم من است، تولد این کودک را بر من آسان فرما. لحظه‌ای نگذشت که دیوار جنوب شرقی کعبه در برابر دیدگان عباس بن عبدالمطلب و یزید بن تعف شکافته شد. فاطمه سلام الله علیها وارد خانه کعبه شد و دیوار به هم پیوست. فاطمه تا سه روز در شریفترین مکان گیتی میهمان خدا بود و نوزاد مبارک خویش را در سیزدهم رجب سال سی ام عام الفیل به دنیا آورد. سپس همان شکاف دیوار کعبه دوباره گشوده شد و فاطمه سلام الله علیها به همراه مولود عزیز و ارجمندش بیرون آمد و گفت: پیامی از غیب شنیدم که نامش را علی بگذار.

علی است صاحب عز و جلال و رفعت و شأن *

علی است بحر معارف، علی است کوه وقار

دلیل رفعت شأن علی اگر خواهی * بدین کلام دمی گوش خویشتن می‌دار چو خواست مادرش از بهر زادنش جایی *

درون خانه خاصش بداد جا جبّار ز بهر مدخل آن پیشوای خیل زنان *

شکافت حضرت ستار، کعبه را دیوار پس آن مطهره با احترام داخل شد *

در آن مکان مقدس بزاد مریم وار

برون چو خواست که آید پس از چهارم روز *

ندا شنید که رو نام او علی بگذار

فدای نام چنین زاده‌ای بود جانم * چنین امام گزینند، اولی الابصار.

 آن گاه فاطمه سلام الله علیها روی به خانه نهاد. شخصی به سرعت خود را به ابوطالب و خانواده او رساند و بشارت ولادت علی علیه السلام را داد. همه خانواده که در پیشاپیش آن‌ها حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم قرار داشتند، به استقبال فاطمه و نوزادش آمدند. حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، نوزاد را در بغل گرفت و زبان خویش را در دهان او قرار داد و اذان و اقامه در گوش مبارک ایشان خواند. امام علی علیه السلام تا سه سالگی را نزد پدر و مادر خویش به سر برد و بسیار مورد تکریم و احترام آنان بود، زیرا جدای از فرزندى که محبوب والدین خویش بود، کمالات امام علی علیه السلام  از قبیل سخن گفتن در شکم مادر، باز شدن‏ دیوار کعبه به احترام وى، و تولد در خانه خدا، سلام به پدر و مادر و تمام انبیای الهى و بویژه به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، تلاوت قرآن و سایر کتاب‏هاى آسمانى در حضور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و دیگر موارد، موقعیت امام علی علیه السلام را در میان مردم و به ویژه خانواده‏ اش چندین برابر نموده بود؛ لذا پدر بزرگوارش ابوطالب، شتران زیادی را قربانی و در میهمانى تولد مولود کعبه، همه مردم را به ولیمه دعوت نمود، به این صورت که اوّل، هفت بار خانه خدا را طواف نمایند و آن گاه داخل خانه ابوطالب شوند.

 زندگی‎نامه مولای متقیان امام علی علیه السلام

امام علی علیه السلام در روز جمعه ۱۳ رجب سال سى‌‏ام عام الفیل در مکه مکرمه متولد شد و در ۲۱ رمضان سال چهلم هجری و در سن ۶۳ سالگی در کوفه به شهادت رسید.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ السَّلامُ عَلَى مَوْلانَا أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ صَاحِبِ السَّوَابِقِ وَ الْمَنَاقِبِ وَ النَّجْدَةِ وَ مُبِيدِ الْكَتَائِبِ الشَّدِيدِ الْبَأْسِ الْعَظِيمِ الْمِرَاسِ الْمَكِينِ الْأَسَاسِ سَاقِي الْمُؤْمِنِينَ بِالْكَأْسِ مِنْ حَوْضِ الرَّسُولِ الْمَكِينِ الْأَمِين السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَعْسُوبَ الدِّينِ وَ قَائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ ...  یا آبَاالحَسَنِ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ یا عَلیَّ بنَ اَبی طالِبٍ یا حُجَّةَ اللّهِ عَلی خَلقِهِ یا سَیِدَنا وَ مَولانا اِنا تَوَجَّهنا وَ استَشفَعنا وَ تَوَسَّلنا بِکَ اِلیَ اللّهِ وَ قَدَّمناکَ بَینَ یَدَی حاجاتِنا یا وَجیهاً عِندَاللّهِ اِشفَع لَنا عِندَاللّه.

 حضرت مولی الموحدین و امام المتقین اسدالله الغالب امام علی ابن ابیطالب السلام مولود عظیم الشأن کعبه، پسر عمو و جانشین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، اولین امام شیعیان و دومین معصوم عالم امکان، همسر گرامی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و پدر عظیم الشأن ائمه معصومین علیهم السلام می‌باشند.

امام علی علیه السلام در روز جمعه ۱۳ رجب در سال سى‌‏ام عام الفیل ۱۰ سال قبل از بعثت و ۲۳ سال قبل از هجرت حضرت خاتم الانبیاء (ص) در مکه معظمه دیده به جهان گشودند.

پدر گرامیشان ابوطالب فرزند عبدالمطلب فرزند هاشم بن عبد مناف و مادر عزیزشان هم فاطمه دختر اسد فرزند هاشم بن عبد مناف می‌باشد.  امام علی علیه السلام نخستین فرزند خانواده بنی هاشم است که پدر و مادر او هر دو از فرزندان هاشم هستند. خاندان بنی هاشم از لحاظ فضایل اخلاقی و صفات عالیه انسانی در قبیله قریش و این طایفه در طوایف عرب، زبانزد خاص و عام بوده است. فتوت، مروت، شجاعت و بسیاری از فضایل دیگر اختصاص به بنی هاشم داشته و هر یک از این فضایل در مرتبه عالی در وجود مبارک امام علی علیه السلام متجلی بود.

فرازی از وصیتنامه شهید محمود ستوده

برادران و خواهران٬ این دنیا٬ دنیای آزمایش است و همه می دانید که هیچکدام ماندگار نیستیم و همگی خواهیم رفت. فقط مواظب باشیم که پرونده ما سفید باشد و با روی سفید و پرونده کامل و با معدل ۲۰ خودمان را آماده کرده باشیم.

منبع: ستاد مرکزی راهیان نور کشور

گزیده ای از خاطرات شهید مهدی باکری

بهمان گفت:«من تندتر می روم. شما پشت سرم بیایین.» تعجب کرده بودیم. سابقه نداشت بیشتر از صد کیلومتر سرعت بگیرد. غروب نشده٬ رسیدیم گیلان غرب. جلوی مسجدی ایستاد ما هم پشت سرش. نماز که خواندیم سریع آمدیم بیرون. داشتیم تند تند پوتین هامان رو می بستیم. که زود راه بیفتیم. «گفت: کجا با این عجله؟ می خواستیم به نماز جماعت برسیم که رسیدیم.»

منبع: ستاد مرکزی راهیان نور کشور

6 حدیث از امام محمد تقی (جواد الائمه) علیه السلام 

میلاد با سعادت امام محمد تقی علیه السلام بر شیعیان مبارک باد

1. قالَ الامام جواد عليه‌السلام: عَلَّمَ رَسُولُ اللّهِ صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله عَلّيا عليه‌السلام ألْفَ كَلِمَةٍ، كُلُّ كَلِمَةٍ يَفْتَحُ ألْفُ كَلِمَةٍ؛ 

امام جواد علیه السلام فرمود: حضرت رسول اکرم صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله‌، یک هزار كلمه به امام على عليه‌ السلام تعليم نمود كه از هر كلمه‌اى هزار باب علم و مسئله فرعى باز مى‌شود.

2. قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: نِعْمَةٌ لاتُشْكَرُ كَسِيَّئَةٍ لاتُغْفَرُ؛ 

 امام جواد علیه السلام فرمود: خدمت و نعمتى كه مورد شكر و سپاس قرار نگيرد، همچون خطائى است كه غير قابل بخشش باشد.

3. قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: مَوْتُ الاْنْسانِ بِالذُّنُوبِ أكْثَرُ مِنْ مَوْتِهِ بِالأجَلِ، وَ حَياتُهُ بِالْبِرِّ أكْثَرُ مِنْ حَياتِهِ بِالْعُمْرِ؛ 

امام جواد علیه السلام فرمود: فرارسيدن مرگ انسان‌ها، به‌ جهت معصيت و گناه، بيشتر است تا مرگ طبيعى و عادى، همچنين حيات و زندگى به‌ وسيله نيكى و احسان به ديگران بيشتر و بهتر است از عمر بى‌نتيجه.

4. قالَ الامام جواد علیه السلام : لَنْ يَسْتَكْمِلَ الْعَبْدُ حَقيقَةَ الاْيمانِ حَتّى يُؤْثِرَ دينَهُ عَلى شَهْوَتِهِ، وَ لَنْ يُهْلِكَ حَتّى يُؤْثِرَ شَهْوَتَهُ عَلى دينِهِ؛

 امام جواد علیه السلام فرمود: بنده‌ای حقيقت ايمان را نمى‌يابد، مگر آنكه دين و احكام الهى را در همه جهات بر تمايلات و هواهاى نفسانى خود مقدّم دارد. و كسى هلاک و بدبخت نمى‌گردد، مگر آنكه هواها و خواسته‌هاى نفسانى خود را بر احكام الهى مقدّم نمايد. 

5. قالَ الامام جواد عليه‌السلام: عَلَيْكُمْ بِطَلَبِ الْعِلْمِ، فَإنَّ طَلَبَهُ فَريضَةٌ وَ الْبَحْثَ عَنْهُ نافِلَةٌ، وَ هُوَ صِلَةُ بَيْنَ الاْخْوانِ، وَ دَليلٌ عَلَى الْمُرُوَّةِ، وَ تُحْفَةٌ فِى الْمَجالِسِ، وَ صاحِبٌ فِى السَّفَرِ، وَ أنْسٌ فِى الْغُرْبَةِ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: بر شما باد به تحصيل علم و معرفت، چون فراگيرى آن واجب و بحث پيرامون آن مستحب و پُرفائده است. علم وسيله كمک به دوستان و برادران است، دليل و نشانه مروّت و جوانمردى است، هديه و سرگرمى در مجالس است، همدم و رفيق انسان در مسافرت است؛ و انيس و مونس انسان در تنهایى است.

6.  قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: خَفْضُ الْجَناحِ زينَةُ الْعِلْمِ، وَ حُسْنُ الاْدَبِ زينَةُ الْعَقْلِ، وَبَسْطُ الْوَجْهِ زينَةُ الْحِلْمِ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: تواضع و فروتنى زينت‌ بخش علم و دانش است، ادب داشتن و اخلاق نيک زينت‌ بخش عقل مى‌باشد، خوش‌رویى با افراد زينت‌ بخش حلم و بردبارى است.

منبع:

-----------------

[1] بحارالانوار، ج۴۰، ص۱۳۴

[2] بحارالانوار، ج۷۵، ص۳۶۴

[3] بحارالانوار، ج۷۵، ص۸۳

[4] بحارالانوار، ج۷۵، ص۸۰

[5] بحارالانوار، ج۷۵، ص۸۱

[6] بحارالانوار، ج۷۵، ص۹۱

7 حدیث از امام جواد علیه السلام

میلاد با سعادت امام جواد علیه السلام مبارک باد

1. قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: مَنْ أصْغى إلى ناطِقٍ فَقَدْ عَبَدَهُ، فَإنْ كانَ النّاطِقُ عَنِ اللّهِ فَقَدْ عَبَدَ اللّهَ، وَ إنْ كانَ النّاطِقُ يَنْطِقُ عَنْ لِسانِ إبليس فَقَدْ عَبَدَ إبليسَ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: هر كس به شخصى سخنران علاقمند و متمايل باشد، بنده اوست، پس چنان‌ چه سخنور براى خدا و از احكام و معارف خدا سخن بگويد، بنده خداست، و اگر از زبان شيطان و هوا و هوس و ماديات سخن بگويد، بنده شيطان خواهد بود.

2. قالَ الامام جواد عليه‌السلام: لايَضُرُّكَ سَخَطُ مَنْ رِضاهُ الْجَوْرُ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: تو را زیان نمی‌رساند، خشم آن کسی که رضا و خشنودیش جور و ستم است.

3. قالَ الام جواد عليه‌السلام: مَنْ خَطَبَ إلَيْكُمْ فَرَضيتُمْ دينَهُ وَ أمانَتَهُ فَزَوِّجُوهُ، إلاّ تَفْعَلُوهُ تَكْنُ فِتْنَةٌ فِى الاْرْضِ وَ فَسادٌ كَبيرْ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: هر كه به خواستگارى دختر شما آيد و به تقوا و تديّن و امانتدارى او مطمئن مى‌باشيد با او موافقت كنيد، و گرنه سبب فتنه و فساد بزرگى بر روى زمين خواهيد شد.

4. قالَ الام جواد عليه‌السلام: لَوْ سَكَتَ الْجاهِلُ مَا اخْتَلَفَ النّاسُ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: چنان‌ چه افراد جاهل ساكت باشند، مردم دچار اختلافات نمى‌شوند.

5. قالَ الامام جواد عليه‌السلام: مَنِ اسْتَحْسَنَ قَبيحاً كانَ شَريكاً فيهِ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: هر كه كار زشتى را تحسين و تأييد كند، در عِقاب آن شريک است.

6. قالَ الامام جواد عليه‌السلام: مَنِ انْقادَ إلَى الطُّمَأنينَةِ قَبْلَ الْخِيَرَةِ فَقَدْ عَرَضَ نَفْسَهُ لِلْهَلَكَةِ وَالْعاقِبَةِ الْمُغْضِبَةِ؛

 امام جواد علیه السلام فرمود: هر كس بدون اطمينان نسبت به جوانب هر كارى ، فرمانى، حركتى و...... مطيع و پذيراى آن شود، خود را در معرض هلاکت قرار داده؛ و نتيجه‌اى جز خشم و عصبانيّت نخواهد گرفت.

7. قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: مَنِ اسْتَغْنى بِاللّهِ إفْتَقَرَ النّاسُ إلَيْهِ، وَمَنِ اتَّقَى اللّهَ أحَبَّهُ النّاسُ وَ إنْ كَرِهُوا؛

منبع:

-------------------

[1] اصول کافی، جلد ۶، صفحه ۴۳۴.

[2] بحارالانوار، جلد ۷۲، صفحه ۳۸۰.

[3] اصول کافی، جلد ۵، صفحه ۳۴۷.

[4] بحارالانوار، جلد ۷۵، صفحه ۸۱.

[5] بحارالانوار، جلد ۷۵، صفحه ۸۲.

[6] بحارالانوار، جلد ۷۵، صفحه ۳۶۴.

[7] بحارالانوار، جلد ۷۵، صفحه ۷۹.

5 حدیث از امام محمد تقی (جواد الائمه) علیه السلام

ولادت با سعادت امام نهم تبریک و تهنیت باد

1. قالَ الامام جواد عليه‌السلام: مَنْ لَمْ يَعْرِفِ الْمَوارِدَ أعْيَتْهُ الْمَصادِرُ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: هر كس موقعيت‌ شناس نباشد، جريانات، او را مى‌ربايد و هلاک خواهد شد.

2. قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: مَنْ عَتَبَ مِنْ غَيْرِ ارْتِيابٍ أعْتَبَ مِنْ غَيْرِ اسْتِعْتابٍ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: سرزنش كردن ديگران بدون علّت و دليل، سبب ناراحتى و خشم خواهد گشت، درحالى‌كه رضايت آنان نيز كسب نخواهد كرد.

3. قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: أفْضَلُ الْعِبادَةِ الاْخْلاصُ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: با فضيلت‌ترين و ارزشمندترين عبادت‌ها آن است كه خالص و بدون ريا باشد.

4. قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: يَخْفى عَلَى النّاسِ وِلادَتُهُ، وَ يَغيبُ عَنْهُمْ شَخْصُهُ، وَ تَحْرُمُ عَلَيْهِمْ تَسْمِيَتُهُ، وَ هُوَ سَمّيُ رَسُول اللّهِ صلى‌الله‌ عليه‌ و آله وَ كَنّيهِ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: زمان ولادت امام عصر عليه‌ السلام بر مردم زمانش مخفى است، و شخصش از شناخت افراد غايب و پنهان است. و حرام است كه آن حضرت را نام ببرند؛ و او هم‌ نام و هم‌ كنيه رسول خدا صلى‌ الله‌ عليه‌ و آله است.

5. قالَ الامام جواد عليه‌ السلام: عِزُّ الْمُؤْمِنِ غِناه عَنِ النّاسِ؛

امام جواد علیه السلام فرمود: عزّت مؤمن در بى‌نيازى و طمع نداشتن به مال و زندگى ديگران است.

منبع:

-------------------

[1] بحار‌الانوار، جلد ۶۸، صفحه ۳۴۰.

[2] بحار‌الانوار، جلد ۷۱، صفحه ۱۸۱.

[3] بحارالانوار، جلد ۶۸، صفحه ۲۴۵.

[4] بحارالانوار، جلد ۵۱، صفحه ۳۲.

[5] بحارالانوار، جلد ۷۲، صفحه ۱۰۹.