امام حسین علیه السلام

انگار برای حسینی شدن ما راهی جز بی حسین شدن زینب نبود

ماه محرم ماه پیروزی خون بر شمشیر تسلیت باد 

پوستر عکس در رابطه با ماه محرم

دیدار با همدیگر

امام صادق عليه السلام: تلاقوا وتَحادَثُوا العِلمَ، فَإِنَّ بِالحَديثِ تُجلَى القُلوبُ الرائِنَةُ، وبِالحَديثِ إحياءُ أمرِنا، فَرَحِمَ اللّهُ مَن أحيا أمرَنا؛ امام صادق علیه السلام فرمودند : به ديدار هم برويد و براي هم حديث بخوانيد همانا با حديث قلبهای زنگار گرفته جلا ميابد و با حديث امر ما زنده می شود پس خداوند رحمت كند كسی كه امر ما را زنده كند.

منبع: بحارالأنوار جلد1 صفحه202.

توبه از گناه

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند : کسی که از گناه خویش توبه کند، همانند کسی است که گناهی ندارد.

منبع: بحارالانوار، ج6، ص21.

پوستر عکس شهادت امام حسین علیه السلام

پوستر عکس ماه محرم 

پوستر عکس فرا رسیدن ماه محرم

بی خردی

امام على عليه السلام: الحُمْقُ أدْوَأُ الدّاءِ ؛ امام علی علیه السلام فرمودند : بى خردى، بدترين درد.

منبع: غررالحكم حدیث 687 .

احتکار کننده

رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند : «نگاهى به دوزخ افکندم، درّه‏ اى دیدم که مى‏ جوشید، پرسیدم این درّه جاى کیست؟ ندا آمد سه گروه: محتکران، اشخاص دائم الخمر، و دلّالان زنا»

منبع: وسائل الشیعة، ج ۱۷ ص ۴۲۶.

احتکار از مادۀ «حکر» است، و حکر به معنای ذخیره کردن طعام به امید و انتظار چیزی است. به کسی که این عمل را انجام می دهد «محتکر» گفته می‌شود. به نظر برخی از لغت‌شناسان، احتکار به معنای جمع آوری و نگهداری طعام و آنچه که خورده می‌شود(ارزاق)، به امید گران شدنش؛ است.[1]

دربارۀ احتکار روایات متعددی رسیده است که در چند بخش به برخی آنها اشاره می‌شود.[2]   

الف. احتکار موجب سقوط خصلت‌های انسانی است: امام علی علیه السلام  می‌فرمایند: «احتکار رذیلت(پستى) است».[3]

«احتکار خصلت فاجران است».[4]

و «رنج رساندن به مردم از راه احتکار، از خصلت‌هاى مردم جاهل است».[5] ب. محتکر گنهکار است؛ امام على علیه السلام فرمودند : «محتکر اهل معصیت و  گناه کار است ».[6]

ج. محتکر ملعون است؛ پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در این باره می‌فرماید: «محتکر ملعون است».[7] امام موسی کاظم علیه السلام از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روایت می‌کند: «... اگر بنده‏اى به عنوان دزد، به نزد خدا رود، در نظر من بهتر است تا به عنوان «محتکر»، که چهل روز ارزاق را احتکار کرده باشد...».[8]

د. عذاب محتکر در آخرت: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرماید: «نگاهى به دوزخ افکندم، درّه‏اى دیدم که مى‏ جوشید، (به مالک دوزخ) گفتم: اى مالک! این درّه جاى کیست؟ گفت: جاى سه گروه: محتکران، اشخاص دایم الخمر، و دلّالان زنا».[9]

به طور مسلّم، احتکار در شرع مقدّس نهی شده است. عدۀ زیادی از فقها نیز حکم به تحریم آن داده‌اند،[10]

اگر چه برخی دیگر، دلایل حرمت را کافی ندانسته و حکم به کراهت داده اند.[11]

اما در هر صورت برخی از مجازات‌های محتکر (مانند به فروش گذاشتن اموال احتکار شده) مورد اجماع علما است.[12] اگرچه حرمتِ احتکار بر اساس آنچه در روایات آمده و نظر مشهور هم همان است، فقط در غلّاتِ چهارگانه و در روغن حیوانى و روغن نباتى است که طبقات مختلف جامعه به آن نیاز دارند؛  ولی حکومت اسلامى هنگامى که مصلحت عمومى اقتضا کند، حق دارد از احتکار سایر احتیاجات مردم هم جلوگیرى کند و اجراى تعزیر مالى بر محتکر در صورتى که حاکم صلاح بداند، اشکال ندارد.[13]

پی نوشت احادیث احتکار  :  

[1]. لسان العرب،ج 4، ص 208.

[2]. الحیاة، ج 5، ص 623،

[3].  تصنیف غرر الحکم ص 361،

[4]. تصنیف غرر الحکم ص 361.

[5]. تصنیف ، غررالحکم ، ص 361.

[6]. دعائم  الاسلام ج 2، ص 35.

[7]. الکافی، دار الحدیث، ج 10، ص 60 .

[8]. من لا یحضره الفقیه ج 3، ص 159.

[9]. وسائل الشیعة، ج 17، ص 426.[10]. کتاب البیع ، ج ‏3، ص 611.[11]. غایة المرام فی شرح شرائع الإسلام، ج ‏2، ص 32،

[12]. غایه المرام فی شرح شرائع الاسلام، ج 2، ص 32.

[13]. توضیح المسائل (محشّی)، ج ‏2، ص 1027.

مطالعه بیشتر در : https://www.ziaossalehin.ir/fa/tags/احتکار