پیر غلامی شما عین جوانیست حسین، نشوم پیر شما به که جوان مرگ شوم.

بر کوچه های مرده ی این شهر جان بده.

مادر گفت حسین جان علیه السلام همه را بخشیدند، بی سبب نیست شب جمعه، شب رحمت شد.

مثل هر سال پر از حسرت اینم که زود دلمان تنگ برای دهه اول شد.

خوب خوبایی، خیلی آقایی، مهر و مهتابی، اربابی، مولایی.

دست بر سینه بگذارید سلامی بدهیم تا شب جمعه همه زائر ارباب شویم.

من عوض شدم ولی، تو حسین بچه گیمی.

تازه میخواست دلم سرخوش مبعث کردد که خبر آمد در وقت سحر، حسین بن علی راهی شد.