ولادت امام سجاد علیه السلام بر همه شیعیان مبارک باد

عبادت

1. الإمامُ زينَ العابدينُ عليه السلام : لا عِبادَةَ إلّا بالتَفَقُّهِ ؛

 امام زين العابدين عليه السلام فرمودند : هيچ عبادتى جز با شناخت ارزش ندارد .

دوستی اهل بیت

2. الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام : مَن ماتَ على مُوالاتِنافي غَيبةِ قائمِنا أعطاهُ اللّه ُ أجرَ ألفِ شَهيدٍ مِثلِ شُهَداءِ بَدرٍ واُحُدٍ ؛

امام زين العابدين عليه السلام فرمودند : هركه در زمان غيبت قائم ما بر موالات و دوستى ما بميرد ، خداوند پاداش هزار شهيد ، مانند شهيدان بدر و اُحد ، به او عطا كند .

سپاس از خدا

3. الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام : أشكَرُكُم للّه ِِ أشكَرُكُم للناسِ ؛

 امام زين العابدين عليه السلام فرمودند : سپاسگزارترين شما از خدا ، سپاسگزارترين شما از مردم است .

برترین کارها نزد خداوند

4. الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام : إنَّ أفضَلَ الأعمالِ عندَ اللّه ِما عُمِلَ بِالسُّنَّةِ وإن قَلَّ ؛

 امام زين العابدين عليه السلام فرمودند : برترين كارها نزد خداوند ، كارى است كه طبق سنّت پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم عمل شود، گرچه اندک باشد.

نیاز خواهی از مردم

5. الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام : طَلَبُ الحَوائجِ إلى الناسِ مَذَلَّةٌ للحياةِ ، ومَذهَبَةٌ للحَياءِ ، واستِخفافٌ بِالوَقارِ ، و هُو الفَقرُ الحاضِرُ ، وقِلَّةُ طَلَبِ الحوائجِ مِنَ الناسِ هُو الغِنى الحاضِرُ ؛

 امام زين العابدين عليه السلام فرمودند : نياز خواهى از مردم ، مايه خوارى در زندگى و از بين رفتن حياست و از وقار آدمى مى كاهد و آن ، فقر نقد است ، و كمتر دست نياز دراز كردن به سوى مردم ، توانگرى نقد است .

منبع: 

[1] تحف العقول : 280. 

[2] بحار الأنوار : 82/173/6 . 

[3] الكافي : 2/99/30 . 

[4] الكافي : 1/70/7 .

[5] تحف العقول : 279. 

ولادت حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام و روز جانباز مبارک باد

جهاد

1. امام صادق عليه السلام : كانَ عَمُّنَا العَبّاسُ بنُ عَلِيٍّ نافِذَ البَصيرَةِ صُلبَ الإيمانِ جاهَدَ مَعَ أبي عَبدِاللّه ِ و أبلى بَلاءً حَسَنا و مَضى شَهيدَا ؛

امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : عموى ما ، عبّاس ، داراى بينشى ژرف و ايمانى راسخ بود ، همراه با امام حسين عليه السلام جهاد كرد و نيک آزمايش داد و به شهادت رسيدند .

مجروح در راه خدا

2. پيامبر صلي الله عليه و آله : مَن جُرِحَ في سَبيلِ اللّه ِ جاءَ يَومَ القِيامَةِ ريحُهُ كَرِيحِ المِسكِ . عَلَيهِ طابَعُ الشُّهَداءِ ؛  پيامبر اکرم  صلی  الله  عليه  و آله و سلم فرمودند : هر كس در راه خداوند مجروح شود ، در حالى وارد قيامت مى شود كه بويش چون بوى مشک است . . و نشان شهيدان را دارد .

مقام و منزلت حضرت عباس

3. امام سجّاد عليه السلام : أنَّ لِلعَبّاسِ عِندَاللّه ِ مَنزِلَةٌ يَغبِطُهُ بِها جَميعُ الشُّهداءِ يَومَ القيامَةِ ؛

امام سجّاد عليه السلام فرمودند : عبّاس را نزد خداوند منزلتى است كه در روز قيامت همه شهيدان بر آن رشک مى برند .

ایثار

4. امام سجّاد عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ العَبّاسَ فَلَقَد آثَرَ و أبلى و فَدى أخاهُ بِنَفسِهِ ؛

امام سجّاد عليه السلام فرمودند : رحمت خدا بر عبّاس ، ايثار كرد و كوشيد و جان فداى برادرش .

5. امام حسين عليه السلام : يا عَبّاسُ إركَبْ ، بِنَفسي أنتَ يا أخي ؛

امام حسين عليه السلام فرمودند : اى عبّاس ، بر اسب سوار شو ، جانم فدايت اى برادرم .

منبع:

[1]  عمدة الطّالب ، صفحه  356 .

[2]  ميزان الحكمه ، حدیث  9814 .

[3]  بحار الأنوار ، جلد 22 ،  صفحه 274 .

[4]  الخصال ، جلد 1 ، صفحه 68 .

[5]  الإرشاد ، جلد 2 ، صفحه 90 .

ولادت حضرت ابوالفضل علیه السلام یار وفادار امام حسین علیه السلام تبریک و تهنیت باد.

امام سجاد علیه السلام: رَحِمَ‌ اللَّهُ‌ الْعَبَّاسَ‌ فَلَقَدْ آثَرَ وَ أَبْلَی وَ فَدَی أَخَاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّی قُطِعَتْ یَدَاهُ فَأَبْدَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ‌ بِهِمَا جَنَاحَیْنِ یَطِیرُ بِهِمَا مَعَ الْمَلَائِکَةِ فِی الْجَنَّةِ کَمَا جَعَلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَ إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی مَنْزِلَةً یَغْبِطُهُ بِهَا جَمِیعُ الشُّهَدَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.

خدا حضرت عباس را رحمت کند! حقا که امام حسین را بر خویشتن مقدم داشت و جان خود را فدای آن حضرت نمود تا اینکه دست‌های مبارکش قطع شد. خدای مهربان در عوض دست‌های عباس‌ علیه السّلام دو بال‌ به وی عطا کرد تا بوسیله آن‌ها در بهشت با ملائکه پرواز نماید. کما اینکه این نعمت را نیز به جعفر بن ابی طالب عطا کرد. عبّاس را نزد خداوند منزلتی‌ است ‌که در روز قیامت همه‌ شهیدان بر آن رشک‌ می ‌برند.

منبع: منتهی الامال٬ ج ۱ ٬ باب پنجم

ولادت امام سجاد علیه السلام مبارک باد

بینوا

1. عن الإمامِ زينِ العابدينَ عليه السلام : مِسكينٌ ابنُ آدَمَ ! لَهُ في كُلِّ يَومٍ ثَلاثُ مَصائبَ لا يَعتَبِرُ بِواحِدَةٍ مِنهُنَّ، ولَوِ اعتَبَرَ لَهانَت عَلَيهِ المَصائبُ وأمرُ الدُّنيا: فَأمّا المُصيبَةُ الاُولى : فاليَومُ الَّذي يَنقُصُ مِن عُمرِهِ، وإنْ نالَهُ نُقصانٌ في مالِهِ اغتَمَّ بِهِ، والدِّرهَمُ يَخلُفُ عَنهُ وَالعُمرُ لا يَرُدُّهُ شيء. والثانِيةُ : أنَّهُ يَستَوفي رِزقَهُ، فإن كانَ حَلالاً حُوسِبَ عَلَيهِ، وإن كانَ حَراما عُوقِبَ عَلَيهِ. والثّالِثَةُ أعظَمُ مِن ذلِكَ  قيلَ : وما هِيَ؟ قالَ  : ما مِن يَومٍ يُمسي إلّا وقَد دَنا مِنَ الآخِرَةِ مَرحَلَةً، لا يَدري عَلَى الجَنَّةِ أم عَلَى النّارِ؛

از امام زين العابدين عليه السلام روایت است : بينوا آدمى، هر روز سه مصيبت به او مى رسد و حتى از يكى از آنها پند نمى گيرد كه اگر پند مى گرفت، سختيها و كار دنيا بر او آسان مى شد، مصيبت نخست روزى است كه از عمر او كم مى شود. در صورتى كه اگر از مال او چيزى كم گردد، اندوهگين مى شود حال آن كه درهم مال جايگزين دارد اما عمر از دست رفته جبران نمى شود. مصيبت دوم اين است كه روزيش را به طور كامل دريافت مى كند كه اگر از راه حلال باشد بايد حساب پس دهد و اگر از راه حرام باشد كيفر مى بيند. مصيبت سوم از اينها بزرگتر است. عرض شد: آن چيست؟ فرمود: هيچ روزى را به شب نمى رساند مگر اين كه يک منزل به آخرت نزديک شده است، اما نمى داند به سوى بهشت يا به سوى آتش.

حق همنشینی

2. الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام : أمّا حَقُّ الصاحِبِ :فَأن تَصحَبَهُ بِالتَفَضُّلِ والإنصافِ ، وتُكرِمَهُ كما يُكرِمُكَ ، ولا تَدَعَهُ يَسبِقُ إلى مَكرُمةٍ ، فإن سَبَقَ كافَأتَهُ ، وتَوَدُّهُ كما يَوَدُّكَ ، وتَزجُرُهُ عمّايَهُمُّ بهِ مِن مَعصيَةٍ ، وكُن علَيهِ رَحمَةً ، ولا تَكُن علَيهِ عَذابا؛

امام زين العابدين عليه السلام فرمودند : حقّ همنشين اين است كه با او به فضل و انصاف رفتار كنى و به اندازه اى كه احترامت مى كند، احترامش كنى. اجازه ندهى در هيچ بخششى پيشدستى كند و اگر پيشدستى كرد جبران كنى، همان قدر كه دوست دارد دوستش بدارى، اگر تصميم به گناهى گرفت او را از آن بازدارى، براى او مايه رحمت و مهر باش و باعث عذاب او مباش.

منبع:

[1] بحار الأنوار : 78/160/20.

[2] بحار الأنوار : 74/7/1.

ولادت امام حسین علیه السلام و روز پاسدار مبارکباد

پیوسته به مسجد رفتن

1. الإمامُ الحسينُ عليه السلام : قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن أدمَنَ إلى المَسجِدِ أصابَ الخِصالَ الثَّمانِيَةَ : آيَةً مُحكَمَةً ، أو فَريضَةً مُستَعمَلَةً ، أو سُنَّةً قائمةً ، أو عِلما مُستَطرَفا ، أو أخا مُستَفادا ، أو كَلِمَةً تَدُلُّهُ على هُدىً أو تَرُدُّهُ عن رَدىً ، و تَركَ الذَّنبِ خَشيَةً أو حَياءً؛

امام حسين عليه السلام فرمودند : رسول خدا صلى الله عليه و آله وسلم  فرمود : هر كه پيوسته به مسجد رود، به هشت چيز دست يابد : آيتى محكم ، يا فريضه اى عمل شده، يا سنّتى جارى از معصومان، يا دانشى تازه ، يا برادرى كه به دست آورده، يا سخنى كه او را هدايت كند، يا از هلاكت برهاندش و گناه را از سر ترس يا شرم ترک گويد.

راس دانش

2. الإمامُ الحسينُ عليه السلام : جاءَ رَجُلٌ إلى رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله و قالَ: ما رأسُ العِلمِ ؟ ، قالَ : مَعرِفةُ اللّه ِ حَقَّ مَعرِفتِهِ قالَ : و ما حَقُّ مَعرِفَتِهِ ؟ قالَ : أن تَعرِفَهُ بِلا مِثالٍ و لا شَبيهٍ ، و تَعرِفَهُ إلها واحِدا خالِقا قادِرا ، أوَّلاً و آخِرا ، ظاهِرا و باطِنا ، لا كُفوَ لَهُ ، و لا مِثلَ لَهُ ، و ذلكَ مَعرِفةُ اللّه ِ حَقَّ مَعرِفتِهِ ؛

امام حسين عليه السلام فرمودند: مردى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آمد و عرض كرد: رأس دانش چيست؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: خداشناسى، آن گونه كه سزاوار شناخت است. عرض كرد: شناخت سزاوار او چيست؟ فرمود: اين كه او را بى مِثل و مانند دانى؛ او را معبودى يكتا و آفريننده و توانا و اوّل و آخر و آشكار و نهان دانى كه نه همتايى دارد و نه همسانى. اين است حقّ خداشناسى.

منبع:

[1] بحار الأنوار : 84/3/73.

[2] جامع الأخبار : 36/17

ولادت حضرت ابوالفضل علیه السلام و روز جانباز گرامی باد

احادیث و روایتی درباره مقام حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام در بیان ائمه معصومین علیهم السلام تقدیم به شما عزیزان میگردد

1. یکی از شواهدی که خصال و مقام حضرت ابوالفضل علیه السلام را به اثبات می رساند، فرموده معصومین علیهم السلام است ، آن وجودهای مقدسی که به ضمائر و اسرار بندگان واقف هستند، در باره ایشان است. بنا به فرمود امیر المومنین امام علی علیه السلام، حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام در پیشگاه خداوند مقام بسیار ارجمندی دارد. خداوند به جای دو دستش که در عاشورا فدا کرد، دو بال به او می دهد و او همچون جعفر طیار در فضای بهشت همراه فرشتگان پرواز می کند.

منبع: العباس، سید عبدالرزاق مقدم، صفحه ۷۵. 

2. چون امیر المومنین امام علی علیه السلام در بستر شهادت قرار گرفت، حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام را فراخواند و او را به سینه خود چسباند و فرمود:

ولدی و سنقر عینی بک فی یوم القیامه؛ 

به زودی در روز قیامت و سرای جاوید دیدگانم به وجود تو روشن می شود.

منبع: معالی السبطین، جلد ۱، صفحه ۴۵۴. 

3. امام حسین علیه السلام بارها و در مناسبت های گوناگون در شأن حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام گوهر افشانی فرموده است، از جمله در عصر عاشورا خطاب به حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام فرمود:

یا عباس ارکب بنفسی یا اخی. جیتی تلقاهم فتقول لهم مالکم؛ 

ای عباس، برادرم، جانم فدایت باد. بر مرکب خود سوار شو و برو ببین آنان دشمنان را چه شده و چرا چنین می کنند.

منبع: موسوعه کلمات الامام الحسین علیه السلام، معهد تحقیقات باقرالعلوم علیه السلام، قم، دارالمعروف، ۱۴۱۵ هـ ق، صفحه ۳۹۱.

بخشی از مطالب اسوه راستین و ایثارگری حضرت ابوالفضل علیه السلام

1. حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام بر اثر فداکاری و خلق شایسته در پیشگاه خداوند متعال مقامی والا و ارجمند دارد و توسل به چنین شخصیت شایسته ای موجب روا گردیدن حاجت ها و برطرف شدن گرفتاری هاست، از این رو حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام را باب الحوائج نیز نامیده اند.

منبع: خصائص العباسیه، ص ۱۰۵، تاریخ طبری، ج ۴، ص ۳۱۵. 

2. حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام نه تنها به تمام امتیازات شهیدان نائل گردید، بلکه از برجستگان و سرافرازان شهداست. در روایاتی که از ائمه علیه السلام رسیده و نیز در متون زیارتی به این ویژگی حضرت ابوالفضل علیه السلام  اشاره شده است، به همین دلیل از او به عنوان شهید ممتاز و شهید سرافراز یاد می شود.

منبع: تنقیح المقال، ج ۲، ص ۱۲۸، مقتل الحسین، مقدم، ص ۳۹۸. 

3. حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام در تمام تلاش های خود از جمله عبادت و اخلاق و رفتار و موضع گیری ها مطیع امر خداوند بود و در جهت رضای حق گام بر می داشت. هم عبد خدا بود و هم صالح و خالص، بدین جهت امام جعفر صادق علیه السلام در زیارتی از او به عنوان عبد صالح یاد می کنند.

منبع: مستدرک الوسایل، محدث نوری، قم، آل البیت، ۱۴۰۷ هـ ق، ج ۲، ص ۶۳۵. 

4. منصب سقایی و آب رسانی به تشنگان از ارجمندترین و پسندیده ترین رفتارهای اسلامی است. در وقایع کربلا، دشمن با نهایت شقاوت و بی رحمی، امام و همراهان و خانواده اش را در محاصرة شدید آب قرار داد. از آن پس از کارهای مهم حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام آب رسانی به تشنه کامان کربلا بود. بدین جهت او را با عنوان ابوالقربه و سقای تشنگان می شناسند. در منابع روایی و تاریخی بعد از گزارش آب رساندن او به خیمه گاه این روایت آمده است: و لذلک سمی العباس علیه السلام السقاء: از این روی عباس به عنوان سقا نامیده شد.

منبع: خصائص العباسیه، ص ۱۰۱ـ۹۹، معالی السبهلین، ج ۱، ص ۴۴۱ و ۴۵۲.

5. به حضرت ابوالفضل العباس قائدُ الجیش نیز می گویند، زیرا فرمانروا و سپهسالار لشکر امام حسین علیه السلام در سرزمین طف بود. اختصاص یافتن چنین منصبی به ابوالفضل العباس علیه السلام از شجاعت، تدبیر، فراست، ایمان، ارادة راسخ، ایثارگری و قوت قلب او حکایت دارد.

منبع: پرچمدار نینوا، محمد محمدی اشتهاردی، قم، انتشارات مسجد مقدس جمکران، چاپ دوم، ص ۷۶، ۱۳۷۸. 

6. در برخی تعابیر از جمله در زیارت ناحیة مقدسه از ابوالفضل علیه السلام به عنوان حامی و محامی نام برده اند، زیرا او با تمام وجود به حمایت از امام عصر خود پرداخت و نیز در سفر کربلا از زنان و کودکان حمایت کرد.

منبع: زندگی حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام، باقر شریف قرشی، ص ۲۶، مأخذ قبل، ص ۷۷ـ۷۶.

اشعاری درباره ی توصیف حضرت ابوالفضل علیه السلام در خدمت شما عزیزان میگردد

مژده  ای حزب خدا یار حسین آمد  /          سید و سالار انصار حسین آمد.

عید میلاد علمدار حسین آمد  /    صدق و صفا آمد، عشق و وفا آمد.

ای ماه خیرالناس خوش آمدی   /            عباس نور باران خانه حیدر شده امشب.

فاطمه  ام البنین مادر شده امشب /         غرق شادی ساقی کوثر شده امشب.

فخر عرب آمد، روح ادب آمد  /   ای            ماه خیرالناس، خوش آمدی.

عباس درد بی درمان عالم را دوا آمد    /     قهرمان سقای دشت نی نوا آمد.

بر حسین فرمانده کل قوا آمد   /   آرام جان آمد، جان جهان آمد.

ای ماه خیرالناس، خوش آمدی عباس    /   آمد آن ماهی که دارد چشم دریایی.

باشدش از کودکی بر عالم آقایی  /  می کند فردا علمداری و سقایی.

ماه حرم آمد، بحر کرم آمد  /    ای ماه       خیرالناس، خوش آمدی عباس.

یا امیرالمؤمنین نازم به احساست   /         گشته عالم زنده از بوی گل یاست.

بوسه زن بر دست و بر بازوی عباست.

باب المراد آمد، روح جهاد آمد  /   ای ماه خیرالناس، خوش آمدی عباس.

ای گل ام البنین دستم به دامانت  /         جان من جان همه عالم به قربانت.

تو کریمی و منم محتاج احسانت  /   دل منجلی آمد، نجل علی آمد.

فرزند خیرالناس، خوش آمدی عباس  /   ای تمام انبیا زوّار قبر تو.

باغ قرآن تشنه باران ابر تو  /   جان فدای مکتب ایثار و صبر تو.

حق جلوه گر آمد نوری دگر آمد  /  ای ماه خیرالناس، خوش آمدی عباس.

تو آمدی برسی به مقام سرداری /  که خون سرخ خدا با شما شود یاری تو.

آمدی که به اذن خدا به دست تو  /           خدا گره بگشاید زکار بسیاری.

تو آمدی که به اذن خدا کرم بکنی  /        بشر رها شود از بند هر گرفتاری تو.

آمدی که بشر از شما بیاموزد  /                برادری و ادب ورزی و وفاداری.

شما که آید که یعقوب در تمام عمر /       ندیده است شما را به هیچ بازاری.

شباهتی است میان تو و پدر آقا /  که      یک دم از دو دم ذوالفقار کراری.

بدون بودن تو این جهان کسی کم داشت  /   تو آمدی که به معنا رسد علمداری.

ستاره ها همه انگشت در دهان گفتند /     که ماه روی زمین پانهاده انگاری.

 فرات قطره ای از آب مشک تو بوده است /  و علقمه که به عشق شما شده جاری. 

خدا رسانده تو را به مقام سرداری /         که خون سرخ خدا را شما کنی یاری.

سالروز ولادت حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام  را به همه عاشقان آن حضرت تبریک میگوییم

اشعاری درباره ی توصیف حضرت ابوالفصل علیه السلام تقدیم به شما عزیزان میگردد

مه شعبان شده ماهی به زمین آمده است  /  روز چهارم پسر ام البنین آمده است.

پدرش حیدر کرار زمیلادش شاد /  بر      بنی هاشمیان ماه ترین آمده است.

نامش عباس شد و معنی آن شیر دژم /  بین شیران عرب شیرترین آمده است. 

جمله ذریه ی زهرا به رخش بوسه زنند /   یک برادر به همه یار و معین آمده است.

مادرش گفت برای همه اولاد بتول  /   پسرم بهر غلامی به یقین آمده است.

مرتضی بوسه به دستش زد و گفتا بینم   /   دست او کرببلا تقش زمین آمده است.

آمده تا که سپهدار حسینی بشود   /         آن علمدار یل لشگر دین آمده است.

مادرش ام البنین درس وفایش داده  /        اسوه بر اهل وفایان زمین آمده است.

آمده ساقی اطفال حسینش گردد  /               آب در حسرت او چله نشین آمده است.

روز میلاد ابوالفضل به بین الحرمین /                بهر دیدار عمو پرده نشین آمده است.

کف بزن خوب طلب کن سفر کرببلا     /    باب حاجات همه در ثمین آمده است.

4 حدیث درباره ماه شعبان در بیان معصومین علیهم السلام تقدیم به شما عزیزان میگردد

1. امام صادق علیه السلام : مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ آخِرِ شَعْبَانَ وَ وَصَلَهَا بِشَهْرِ رَمَضَانَ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ صَوْمَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْن‏؛

امام جعفر صادق علیه السلام فرمودند : هر كس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگيرد و به روزه ماه رمضان وصل كند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برايش محسوب مى‏ كند .

2. امام رضا علیه السلام :اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ غَفَرْتَ لَنَا فِيمَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِي‏ مِنْه‏ ؛

امام علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمودند: خدایا اگر ما را در روز هایی که از ماه شعبان گذشت نبخشیدی پس ما را در باقیمانده آن بیامرز ( این دعا سفارش شده است در روزهای پایانی ماه شعبان زیاد خوانده شود .

3. امام على عليه السلام :صَومُ شَعبانَ يَذهَبُ بِوَسواسِ الصَّدرِ وَ بَلابِلِ القَلبِ ؛امیرالمومنین امام علی علیه السلام فرمودند : روزه ماه شعبان ، وسواس دل و پريشانى‏ هاى جان را از بين مى ‏برد .

4. امام علی علیه السلام :شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهرى .

امیر المومنین امام علی علیه السلام فرمودند : رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است .

منبع:

[1] من لا یحضره الفقیه، جلد 2 ، صفحه 94 ، حدیث  1829 ، امالی(صدوق) صفحه 670.

[2] وسایل الشیعه ، جلد 10 ، صفحه 301 ، حدیث 13471.

[3] تحف العقول ، صفحه 102 ، خصال صفحه 612.

[4] شرح فروع کافی ،  جلد 4 ، صفحه 14 .