زمان توبه...

خدانکند...

با تو نبود مرا نیازی به کسی
در هر نفسم فقط توام هم نفسی
امروز اگر خسته شدم عیبی نیست
فردای قیامتم تو فریاد رسی

یک زیارت اربعین ،
پایین پا را خواستم
از نجف تا کربلا، پای پیاده، دست جمع

400 کیلومتری عشق...

کاش اربعین کربلا باشم...

کاش پای دل ماهم به نوایی برسد...

از خستگی و درد لبالب باشم

حاشا به شکوه در بر رب باشم

خورشید بسوزان تن من را شاید

یک لحظه شبیه عمه زینب باشم

تمام راه بر پا داشتم بزم عزا در خود

ولی از پا نیفتادم، شکستم بی صدا در خود
 

شکستم بی صدا در خود که باید بی تو برگردم

قدم خم شد ولیکن خم به ابرویم نیاوردم
 

نسیمی آشنا از سوی گیسوی تو می‌آید

نفس‌هایم گواهی می‌دهد بوی تو می‌آید

(سید حمیدرضا برقعی)

نبودت بنده خوبی به درت حق داری داغ حرم را به دلم بگذاری...