شعرگرافی غزل ۴۱۲ مولوی | آنکه بی‌باده کند جان مرا مست کجاست
شعرگرافی غزل مولوی | آنکه بی‌باده کند جان مرا مست کجاست
غزل ۴۱۲ مولوی با مطلع «آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست» از زیباترین غزل‌های عرفانی دیوان شمس است. این غزل با پرسش‌های پی‌درپی درباره معشوق حقیقی و مستی عشق، حال و هوایی سرشار از جستجو و اشتیاق را روایت می‌کند. این متن برای شعرگرافی، خطاطی، تابلو و والپیپر بسیار مناسب است.
متن کامل غزل ۴۱۲ مولوی:
آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست
و آنک بیرون کند از جان و دلم دست کجاست
و آنک سوگند خورم جز به سر او نخورم
و آنک سوگندِ من و توبه‌ام اشکست کجاست
و آنک جان‌ها به سحر نعره‌زنانند از او
و آنک ما را غمش از جای ببرده‌ست کجاست
جانِ جان‌ست وگر جای ندارد چه عجب
این‌که جا می‌طلبد در تنِ ما هست کجاست
غمزه‌ی چشم بهانه‌ست و زان‌سو هوسی‌ست
و آنک او در پس غمزه‌ست دلم خَست کجاست
پرده‌ی روشنِ دل بست و خیالات نمود
و آنک در پرده چنین پرده‌ی دل بست کجاست
عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد
و آنک او مست شد از چون و چرا رست کجاست
توضیح طرح شعرگرافی:
این غزل با مضامین عشق، مستی، جستجوی معشوق و رهایی از عقل، برای شعرگرافی بسیار مناسب است. در طرح پیشنهادی، می‌توان مصرع «آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست» را به عنوان محور اصلی در مرکز کادر جای داد و سایر ابیات را با اندازه کوچک‌تر در حاشیه یا اطراف طرح قرار داد. خط نستعلیق یا شکسته، جلوه‌ای کلاسیک به این شعرگرافی می‌بخشد.
پس‌زمینه می‌تواند ترکیبی از رنگ‌های گرم مانند طلایی، کرم، زرشکی و قهوه‌ای باشد. افزودن نقش‌های اسلیمی، تذهیب و بافت کاغذ کهنه، فضایی عرفانی و سنتی ایجاد می‌کند. استفاده از فضای خالی مناسب و ترکیب‌بندی متقارن، خوانایی ابیات را افزایش می‌دهد.
این تصویر برای والپیپر موبایل و دسکتاپ، چاپ تابلو، پوستر، پست اینستاگرام، استوری و وضعیت واتساپ مناسب است. در صورت استفاده تجاری، انتخاب طرح، کیفیت چاپ و رعایت حق استفاده اهمیت دارد.
افزودن دیدگاه جدید