حدیث تاثیر همنشینی 1. امام على عليه السلام: از همنشينى با دوست بد بپرهيز، كه دوست بد، همنشين خود را به هلاكت مى افكند و يار خود را به نابودى مى كشاند. 2. امام جواد علیه السلام : فَسادُ الأخلاقِ بِمُعاشَرَةِ السُّفَهاء، وَ صَلاحُ الأخلاقِ بِمُنافَسَةِ العُقَلاء؛ امام جواد علیه السلام فرمود: تباهی اخلاق‌، به سبب معاشرت با سفیهان است، و بهبود اخلاق به سبب همنشینی و انس با خردمندان است.  شرح حدیث: 3. روح و اخلاق انسان، رنگ پذیر است. اگر حضور در مکان متعفّن، ‌ما را بد بو می کند، حضور در گلستان و فضای معطّر هم ما را خوشبو می سازد. همچنان که از محیط پیرامون خود و اشیای آن رنگ و تأثیر می پذیریم، خلق و خوی نیک و بد دیگران هم در ما اثر می گذارد. این که گفته اند، تو اول بگو با کیان زیستی          پس آنگه بگویم که تو کیستی به یک حقیقت جاودان و فراگیر اشاره دارد. همنشینی با افراد بی خرد و نادان، ‌انسان را در سطح فکر، طرز گفتار، شیوه ی رفتار، نوع زندگی و ارتباط با مردم، با آنان هماهنگ می سازد. انس و همنشینی با عاقلان نیز، ‌رفتار و گفتار انسان را متین و سنگین می کند. همچنان که افراد علاقمند به سلامت و تندرستی، مراقب غذا و هوا و تنفّس و بدن خویش هستند، علاقه مندان به سلامت روح، صلاح اخلاق هم برای معاشرتهای خود حد و حریمی قایلند و با هر کس رفیق نمی شوند و با هر گروه، مجالست نمی کنند. هم باید نسبت به دایره ی همنشینان خود دقت و مراقبت داشت و هم نسبت به دوستان و رفقای فرزندان، حساسیّت نشان داد و بر آن نظارت نمود، ‌زیرا تغییر رفتار و گرایش به مفاسد و ضعیف شدن ایمان و اخلاق فرزندان، گاهی در اثر دوستان ناباب است. منبع: ------------------- [1] غررالحكم، حدیث 2599. [2]کشف الغمّه، جلد 2، ‌صفحه 349. [3] حکمت های تقوی ، ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام جواد علیه السلام، جواد محدثی.