4 حدیث در مورد مهمانی 1. امام موسي‌ بن‌ جعفر علیه السلام : اِنَّ رَسولَ اللهِ كانَ اِذا اَتاهُ الضَّيفُ أكَل مَعَهُ و لَم يَرفَعْ يَدَهُ مِن الخِوانِ حتّي يَرفَعَ الضَّيفُ؛ امام موسی بن جعفر علیه السلام فرمود : رسول خدا صلی الله عليه و آله و سلم هر گاه مهمان بر ايشان وارد می شد حضرت شخصاً با او هم غذا می شدند و تا زمانی که مهمان هنوز دست از غذا بر نداشته حضرت دست از غذا نمی کشيدند. 2. پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»: الضَّيفُ اذا دَخَلَ بَيتَ المُؤمِنِ دَخَلَ مَعَهُ اَلفُ بَركَةٍ وَ الفُ رحمةٍ وَ يَكْتُبُ اللهُ لِصاحِبِ المَنزِل بِكُلّ لُقمَةٍ يأكُلُها الضَّيفُ حَجةً و عُمرة؛ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند : مهمان هنگامی که وارد خانه مؤمن میشود هزار برکت و هزار رحمت به همراه خود دارد و خداوند به تعداد هر لقمه که مهمان تناول می کند يک حج و يک عمره برایصاحب خانه می نويسد. 3. مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»: وَ بَكي عليه السلامُ يَوماً. فقيل لَهُ ما يُبكيكَ؟ قال «لَم يَأتِني ضَيفٌ مُنذُ سَبعةِ اَيّامٍ! أخافُ أَنْ يكونَ اللهُ أهانني؛ امام علی علیه السلام  يک روز گريه میکردند. از ايشان علت را جويا شدند. فرمود:‌ امروز هفت روز است که مهمان بر من وارد نشده، خوف آن را دارم که خداوند عنايتش را از من سلب کرده باشد. 4. امام محمد باقر عليه‌ السلام»: اذا دَخَل اَحَدُكُم علي اَخيه في رَحْلِهِ فَليَقعُدْ حَيثُ يأَمُرُصاحِبُ الرَّحْلِ فَاِنّ صاحبَ الرَّحْلِ أَعرَفُ بِعَورَةِ بَيتِهِ مِن الدّاخِلِ عَلَيه؛ امام محمد باقر علیه السلام فرمودند :  از آداب مهمانی هر وقت که بر برادر دينی خود مهمان شديد هر جا که به شما تعارف کرد همانجا بنشينيد، زيرا صاحب‌ خانه بهتر از افراد غريبه از اوضاع داخلی خود با خبر است. منبع:  [1] وسائل، ج ١٦، ص ٥٥٩. [2] لئالي‌الاخبار، ج ٣، ص ٦٦. [3] جامع‌السعادات، ج ٢، ص ١٥٠. [4] بحار، ٧٥، ص ٤٥١.