حدیث درباره توبه نصوح 1. امام هادی علیه السلام در پاسخ به سؤال از توبه نصوح فرمود: توبه نصوح اين است كه باطن، همچون ظاهر، و بهتر از آن شود. 2. امام صادق علیه السلام: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عن يَقُولُ إِذَا تَابَ اَلْعَبْدُ اَلْمُؤْمِنُ تَوْبَةً نَصُوحاً َحَبَّهُ اَللَّهُ فَسَتَرَ عَلَيْهِ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ قُلْتُ وَ كَيْفَ يَسْتُرُ عَلَيْهِ قَالَ يُنْسِي مَلَكَيْهِ مَا كَتَبَا عَلَيْهِ مِنَ اَلذُّنُوبِ وَ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى جَوَارِحِهِ اُكْتُمِي عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ وَ أَوْحَى إِلَى بِقَاعِ اَلْأَرْضِ اُكْتُمِي عَلَيْهِ مَا كَانَ يَعْمَلُ عَلَيْکِ مِنَ اَلذُّنُوبِ فَيَلْقَى اَللَّهَ حِينَ يَلْقَاهُ وَ لَيْسَ شَيْ ءٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِالذُّنُوبِ؛ معاويه بن وهب گويد: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود: چون بنده مومن توبه ای نصوح و راست كند خداوند او را دوست بدارد و گناهانش را در دنيا و آخرت بپوشاند. عرض كردم: چگونه گناهانش را مي پوشاند؟ فرمود: گناهان را از ياد فرشتگانی كه آنها را می نوشتند ببرد و بر اعضای پيكرش دستور دهد كه گناهانش را كتمان كنيد و بر مكان هایی از زمين كه در آنها مرتكب گناه شده دستور دهد كه گناهان او را نهان داريد، پس آن بنده خداوند را در حالي ديدار كند كه چيزی نيست كه به ناچيزترين گناه عليه او گواهی دهد. 3. امام صادق علیه السلام فرمود : رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: هر که يکسال پيش از مرگش توبه کند خداوند توبه اش را مي پذيرد سپس فرمود: يکسال هم زياد است هرکه يکماه پيش از مرگش توبه کند خدا توبه اش را بپذيرد سپس فرمود يکماه زياد است هرکه يک هفته پيش از مرگش توبه کند خدا توبه اش را بپذيرد سپس فرمود : يک هفته زياد است هر که يک روز پيش از مرگش توبه کند خدا توبه اش را بپذيرد سپس فرمود : يک روز زياد است هرکه پيش از ديدار مرگ ( ملک الموت ) توبه کند خدا توبه اش را بپذيرد. 4. امام باقر علیه السلام فرمود: همين که جان به اينجا رسيد و اشاره به گلوی خود فرمود  برای عالم و دانا توبه نباشد و برای نادان وقت توبه باقی  است.   منبع: ----------------- [1] بحارالانوار. [2] ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 171.