ولادت با سعادت امام باقر علیه السلام بر شما مبارک باد امام باقر علیه السلام فرمود: آنکه در انتظار امر ما بمیرد از اینکه در وسط خیمه مهدی و لشکرش از دنیا نرفته ضرر نکرده است. منبع: اصول کافی،جلد 1، صفحه372. ولادت؛ امام محمد باقر عليه السلام در روز اول رجب سال 57 هجرى در مدينه منوّره ديده به جهان گشود، و بار ديگر خورشيدى در آسمان امامت و ولايت طالع گرديد. نام و كنيه؛  نام آن حضرت «محمّد» و كنيه آن بزرگوار «أبا جعفر» بود، و از طرف رسول گرامى اسلام ملقب به «باقر» شده بود، و در بين مردم معروف به «باقر العلوم» گشته بود، به معنى شكافنده علوم، و علت هم آن بود كه در زمان آن حضرت زمينه مساعدى براى نشر علوم و معارف اسلامى پديدار شد كه تا زمان امامت فرزند بزرگوارشان يعنى امام صادق عليه السلام امتداد يافت، و بيشتر رواياتى كه در دست است از اين دو امام بزرگوار است، و در زمان ايشان بود كه عده زيادى از محضرشان استفاده كرده و معارف اسلام و علوم آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم را در سر تا سر دنياى اسلام منتشر كردند. پدر و مادر؛ پدر بزرگوار امام محمد باقر عليه السلام حضرت امام زين العابدين و سيد الساجدين على بن الحسين عليه السلام ، و مادر مكرمه آن حضرت دختر امام مجتبى عليه السلام به نام «ام عبدالله» و از اين جهت آن حضرت از پدر و مادر منتسب به خاندان گرامى رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم بودند. فضايل و مناقب آن حضرت: حضرت امام محمّد باقر عليه السلام از ميان برادران خويش جانشين پدرش على بن الحسين عليهم السلام و وصىّ و امام پس از او بود، و در فضيلت، و دانش، و زهد و بزرگوارى بر همگان برترى داشت. مرحوم مفيد در اين باره مى نويسد: از همه برادران در ميان شيعه و سنّى نامش بلندتر و در قدر و مرتبه بزرگ تر بود، و از هيچ يک از فرزندان امام حسن و امام حسين عليهم السلام  آن اندازه از علم دين و آثار و روايات و علوم قرآن و فنون مختلف آشكار نشد كه از آن حضرت به ظهور پيوست، و بازماندگان از صحابه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و بزرگان از تابعان و رؤساى فقهاى مسلمين همگى معالم دين و احكام را از اين بزرگوار روايت كرده اند، و در فضل و دانش سرآمد دانشمندان و ضرب المثل همگان بود، و در وصف علم و دانش او شعرا و نويسندگان اشعارى سروده و قلم فرسايى ها كرده اند.