فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی در بیان امام سجاد علیه السلام درباره محبت به خداوند ...

فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی در بیان امام سجاد علیه السلام درباره محبت به خداوند 

امام سجّاد علیه السلام در فرازهایی از دعای خویش(دعای ابوحمزه ثمالی) به درگاه خداوند:

الهي لَوْ قَرَنْتَني بِالاَْصْفادِ وَ مَنَعْتَني سَيبَکَ مِنْ بَينِ الاَْشْهادِ و دَلَلْتَ عَلي فَضايحي عُيوُنَ الْعِبادِ وَ اَمَرْتَ بي اِلَی النّارِ وَ حُلْتَ بَيني وَ بَينَ الاَْبْرارِ، ما قَطَعْتُ رَجآئی مِنْکَ وَ ما صَرَفْتُ تَاْميلي لِلْعَفْوِ عَنْکَ وَ لا خَرَجَ حُبُّکَ مِنْ قَلْبی انَا لا اَنْسي اَيادِيکَ عِنْدی وَ سَِتْرَکَ عَلَی في دارِ الدُّنْيا.

خدايا، اگر مرا با زنجيرها ببندی، و عطایت را از میان همه خلق از من منع کنى، و ديدگان بندگانت را بر رسوايی هايم بگشايی، و فرمان دهى که مرا به آتش دوزخ کشند و میان من و نیکان جدایى افکنى اميدم را از تو نخواهم بريد، و آرزويم را از عفو تو باز نخواهم گرداند، و محبتت از قلبم بيرون نخواهد رفت، من فراوانی عطایت را نزد خود، و پرده پوشی ات را در دارِ دنیا فراموش نخواهم کرد.